(José María Fernández Unsáin)
Fabryka
Data urodzenia
1918-08-10
(José María Fernández Unsáin) - Adaptacja, Scenarzysta, Reżyser znany z pracy przy tego typu projektach: «Adios cuñado» (1967), «Adios cuñado» (1967), «Fallaste corazón» (1970), «Fallaste corazón» (1970), «Amor perdóname» (1967),
José María Fernández Unsáin (10 sierpnia 1918 – 18 czerwca 1997) był argentyńskim reżyserem filmowym, scenarzystą i dramaturgiem.
Po rewolucji Libertadora w 1955 roku został wygnany do Meksyku z powodu swoich związków kulturalnych z Evą Perón oraz z Narodowym Teatrem Komedii, Teatrem Narodowym Cervantesa (gdzie był pierwszym dyrektorem), a także z Robotniczym Teatrem Pracy Ogólnej Konfederacji Pracowników (CGT), który założył wraz z innymi artystami i reżyserami.
Wyemigrował do Meksyku w 1958 roku i przez kolejne kilka dekad pracował nad scenariuszami do setek filmów, w tym m.in. do „Sed de amor” w reżyserii Alfonso Corony Blake'a (1958), „La diligencia de la muerte” w reżyserii Rogelio A. Gonzáleza (1959), „De tal palo tal astilla” w reżyserii Miguela M. Delgado (1959), „Ladrón que roba a ladrón” w reżyserii Jaime Salvadora (1959), „La nave de los monstruos” w reżyserii Rogelio A. Gonzáleza (1959) oraz „Sinful”. W latach 60. i 70. wyreżyserował również szereg filmów.
W 1976 roku Fernández Unsain został prezesem nowo powstałej organizacji SOGEM (Sociedad General de Escritores de Mexico), która dba o gwarancję praw autorów. Sprawował tę funkcję aż do swojej śmierci w 1997 roku.
Po rewolucji Libertadora w 1955 roku został wygnany do Meksyku z powodu swoich związków kulturalnych z Evą Perón oraz z Narodowym Teatrem Komedii, Teatrem Narodowym Cervantesa (gdzie był pierwszym dyrektorem), a także z Robotniczym Teatrem Pracy Ogólnej Konfederacji Pracowników (CGT), który założył wraz z innymi artystami i reżyserami.
Wyemigrował do Meksyku w 1958 roku i przez kolejne kilka dekad pracował nad scenariuszami do setek filmów, w tym m.in. do „Sed de amor” w reżyserii Alfonso Corony Blake'a (1958), „La diligencia de la muerte” w reżyserii Rogelio A. Gonzáleza (1959), „De tal palo tal astilla” w reżyserii Miguela M. Delgado (1959), „Ladrón que roba a ladrón” w reżyserii Jaime Salvadora (1959), „La nave de los monstruos” w reżyserii Rogelio A. Gonzáleza (1959) oraz „Sinful”. W latach 60. i 70. wyreżyserował również szereg filmów.
W 1976 roku Fernández Unsain został prezesem nowo powstałej organizacji SOGEM (Sociedad General de Escritores de Mexico), która dba o gwarancję praw autorów. Sprawował tę funkcję aż do swojej śmierci w 1997 roku.
Którą rolę (José María Fernández Unsáin) zapamiętałeś?
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
