Steve Borden (Steve Borden) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Ready to Rumble» (2000), «Ready to Rumble» (2000), «Revelation Road: The Beginning of the End» (2013), «Revelation Road: The Beginning of the End» (2013), «AEW Worlds End 2023» (2023),
Steve Borden, bardziej znany pod ringowym pseudonimem Sting, jest amerykańskim zawodowym wrestlerem i byłym kulturystą, obecnie związanym kontraktem z All Elite Wrestling (AEW), gdzie pełni rolę mentora Darby'ego Allina. Jest uważany za jednego z najwybitniejszych wrestlerów wszech czasów, budując swoje dziedzictwo w trakcie kariery trwającej pięć dekad. W ciągu swojej drogi zawodowej zdobył łącznie piętnaście mistrzostw świata.
Sting jest szeroko znany z okresu, w którym był twarzą dwóch głównych amerykańskich federacji wrestlingu: obecnie nieistniejącej World Championship Wrestling (WCW), wykupionej przez WWE w 2001 roku, oraz Total Nonstop Action Wrestling (TNA, obecnie Impact Wrestling). Mimo że WWF przejęło WCW, Sting nie podpisał wówczas z nimi kontraktu. Przed dołączeniem do WCW występował również w National Wrestling Alliance (NWA), Universal Wrestling Federation (UWF) oraz Mid South.
Czternastoletnia współpraca Stinga z WCW i jego poprzednikiem, Jim Crockett Promotions (JCP), rozpoczęła się w 1987 roku. Szybko awansował do głównego nurtu wydarzeń i był opisywany jako odpowiednik Hulka Hogana z WWF w ramach WCW. Określany mianem „The Franchise of WCW”, zdobył w tej federacji łącznie 14 tytułów mistrzowskich – w tym sześciokrotnie mistrzostwo świata w wadze ciężkiej WCW, dwukrotnie międzynarodowe mistrzostwo świata w wadze ciężkiej WCW oraz raz mistrzostwo świata NWA – i wystąpił w większej liczbie gali pay-per-view (PPV) firmy niż jakikolwiek inny wrestler. W starciu z Hoganem Sting wystąpił w głównym wydarzeniu Starrcade w grudniu 1997 roku, która była najbardziej dochodową galą PPV w historii WCW. Po przejęciu WCW przez WWF w marcu 2001 roku, Sting oraz jego wieloletni rywal Ric Flair zostali wybrani do walki w głównym wydarzeniu ostatniego odcinka programu Nitro. Później Sting zmierzył się z Hoganem i Flairem w ich ostatnich transmitowanych w telewizji walkach, pokonując obu.
Po wygaśnięciu kontraktu z firmą matką WCW, AOL Time Warner, w marcu 2002 roku, Borden prowadził rozmowy z WWF, jednak ostatecznie nie dołączył do tej federacji. Zamiast tego występował na międzynarodowych tournee z World Wrestling All-Stars (WWA) – zdobywając mistrzostwo świata w wadze ciężkiej WWA – zanim w 2003 roku dołączył do wówczas nowo powstałego TNA. W ciągu kolejnych 11 lat raz jeszcze zdobył mistrzostwo świata NWA oraz czterokrotnie mistrzostwo świata TNA. W rezultacie stał się jedynym wrestlerem w historii, który zdobył tytuły mistrzowskie NWA, WCW i TNA. W 2012 roku został również pierwszą osobą wprowadzoną do Hall of Fame TNA.