(Alan Freeman)

(Alan Freeman) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Dr. Terror's House of Horrors» (1965), «Gabinet Grozy doktora Zgrozy» (1965), «Absolute Beginners» (1986), «Absolutni debiutanci» (1986),

Alan Leslie Freeman MBE (6 lipca 1927 – 27 listopada 2006), znany jako "Fluff", był urodzonym w Australii brytyjskim DJ-em i osobowością radiową, działającym w Wielkiej Brytanii przez 40 lat, najbardziej znanym z prowadzenia programu Pick of the Pops w latach 1961–2000. Urodził się i kształcił w Melbourne w Australii. Po ukończeniu szkoły pracował jako pomocnik głównego księgowego w jednej z największych australijskich firm drzewnych. Marzył o karierze śpiewaka operowego, ale uznał, że jego głos nie jest wystarczająco mocny. W 1952 roku został zaproszony na przesłuchanie jako spiker radiowy i rozpoczął pracę w 7LA na Tasmanii, stacji znanej jako stacja dla nastolatków. Do obowiązków Freemana należało prowadzenie łączności, prezentowanie programów muzycznych z elementami opery, baletu i muzyki klasycznej, bycie DJ-em listy przebojów, czytanie wiadomości, prowadzenie quizów i czytanie reklam. Po przejściu do stacji radiowej 3KZ w Melbourne, w 1957 roku wyruszył w dziewięciomiesięczną podróż dookoła świata, z obietnicą powrotu do Melbourne do stycznia 1958 roku. Przybył do Londynu i, decydując się zostać, wysłał liczne listy z opóźnieniem, a później przeprosiny, do swojego byłego pracodawcy. Freeman rozpoczął swoją brytyjską karierę jako zastępczy DJ podczas lata w Radiu Luxembourg i kontynuował prowadzenie wieczornych programów na tej stacji do początku lat 70. W 1960 roku przeniósł się do BBC Light Programme jako gospodarz programu Records Around Five, wprowadzanego przez swój charakterystyczny utwór, "At the Sign of the Swingin' Cymbal" autorstwa Briana Faheya. Bardziej optymistyczna wersja w wykonaniu Brass Incorporated została wprowadzona w kwietniu 1970 roku. We wrześniu 1961 roku zaprezentował Pick of the Pops w ramach sobotniego programu Trad Tavern. Pick of the Pops stał się samodzielnym programem; Freeman prowadził go do 24 września 1972 roku, kontynuując z wykorzystaniem swojego charakterystycznego motywu "Swingin' Cymbal".

Freeman wystąpił w filmie grozy Dr. Terror's House of Horrors (1965) i musicalu Absolute Beginners (1986), a także grał samego siebie lub podobną postać w filmach takich jak It's Trad, Dad! (1962), Just for Fun (1963) i Sebastian (1968). W 1984 roku zagrał również rolę Boga (choć Boga siedzącego przy mikserze i mówiącego "Alright?") w dwóch odcinkach serialu The Young Ones. Freeman pojawił się również w reklamach telewizyjnych Brentford Nylons i Omo "z ekskluzywnym WM7 dla doskonałej bieli". W czerwcu 1968 roku wystąpił w sztuce Noël Cowarda Private Lives w Adeline Genee Theatre w East Grinstead, u boku Shirley Anne Field, Sally Anne Howe i Conrada Phillipsa.

W 1998 roku został mianowany Członkiem Orderu Imperium Brytyjskiego (MBE). W maju 2000 roku otrzymał nagrodę za całokształt twórczości na Sony Radio Academy Awards. Został zainicjowany do Grand Order of Water Rats w 1976 roku, a dziesięć lat później został wybrany na "King Rat". Pełnił również funkcję wiceprezydenta London Union of Youth Clubs.

Zmarł 27 listopada 2006 roku w Brinsworth House w wieku 79 lat po krótkiej chorobie.

Najważniejsze dzieła (Alan Freeman)

Cała filmografia (Alan Freeman)