(Kurt Moll)

Kurt Moll (11 kwietnia 1938 – 5 marca 2017) był niemieckim basem operowym, który cieszył się międzynarodową karierą i pozostawił po sobie bogatą dyskografię.

Jego głos wyróżniała rozpiętość – był to prawdziwy basso profondo – w tym pełne, rezonujące niskie i bardzo niskie dźwięki z naturalnym wibrato, a także niezwykłe połączenie ogromnej mocy z mruczącą, przypominającą kontrafagot barwą. Choć dysponował potężnym głosem i kondycją wystarczającą do najbardziej wymagających partii, nie był śpiewakiem agresywnym i nigdy nie występował w wagnerowskich, wymagających atletyzmu wokalnego i huku rolach Hagena, Hansa Sachsa czy Wotana. Jego interpretacje cechowały się powściągliwością i inteligencją, nawet w rolach komicznych, takich jak Osmin w „Uprowadzeniu z seraju” Mozarta czy baron Ochs w „Kawalerze z rozewnętrznia”.

Moll urodził się w Buir w pobliżu Kolonii w Niemczech. W dzieciństwie grał na wiolonczeli i marzył, by zostać wielkim wiolonczelistą (miał również ambicje, by zostać przemysłowcem lub biznesmenem). Śpiewał w chórze szkolnym, którego dyrygent zachęcił go do skupienia się na śpiewie. Studiował emisję głosu w Musikhochschule Köln. W wieku 20 lat dołączył do Opery w Kolonii, gdzie pozostał członkiem zespołu do 1961 roku. Następnie przez trzy lata śpiewał w Operze w Moguncji, a przez pięć lat w Operze w Wuppertalu. W 1969 roku przyjął angaż w Hamburger Państwowej Operze, a później występował w najważniejszych operach Europy.

swój debiut na Festiwalu w Bayreuth zaliczył w 1968 roku jako stróż nocny w „Mistrzach Norymbergrii”, a przez kolejne lata śpiewał tam role Fafnera w „Pierścieniu Nibelunga”, Marke w „Tristanie i Izoldzie” oraz Pognera w „Mistrzach Norymbergrii”.

Debiut w Ameryce miał w 1974 roku w San Francisco Opera jako Gurnemanz w „Parsifalu” Wagnera – rolę tę powtórzył w tym teatrze w 2000 roku. W Metropolitan Opera zadebiutował podczas wieczoru otwierającego sezon 1977–78, występując jako Landgraf w „Tannhäuserze” Wagnera. Śpiewał tam również rolę Rocco w „Fideliu” Beethovena oraz Sparafucile w „Rigoletto” Verdiego.

Nagrał wiele oper, utworów muzyki sakralnej (w tym Te Deum H.146 i Magnificat H.74 Charpentiera w 1990 roku pod batutą Neville'a Marrinera) oraz pieśni. Głos Molla można usłyszeć jako Ochsa w siedmiu pełnych nagraniach „Kawaler z rozewnętrznia”, jako Sarastra w sześciu nagraniach „Magicznego fletu” Mozarta, jako Marke w sześciu wydaniach „Tristana i Izoldy” Wagnera oraz jako Archanioła Gabriela w trzech nagraniach „Stworzenia świata” Haydna. Jego nagranie filozoficznego cyklu „Lieder für Bass” Schuberta dla wytwórni Orfeo wyznaczyło nowy standard wykonawczy tych pieśni; nagrał również cykl „Zimowa podróż” Schuberta oraz album ballad dramatycznych i heroicznych Carla Loewego. Oprócz języka niemieckiego, włoskiego i łaciny, nagrał kilka ról w języku rosyjskim, w tym Pimena w „Borysie Godunowie” oraz starego więźnia w „Lady Makbet powiatu Mceńsk” Szostakowicza. Można go zobaczyć w wielu rolach na nagraniach wideo, w tym jako Sarastra (dwukrotnie), Osmina, Komandora, Bartolo, Hundinga w „Walkirii” Wagnera (trzykrotnie), Fafnera w „Złocie Renu” i „Sygfrydzie”, Gurnemanza w „Parsifalu” oraz Ochsa (trzykrotnie). ...

Źródło: Artykuł „Kurt Moll” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.