(Francisco Araiza)

(Francisco Araiza) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Faust» (1985), «Faust» (1985),

José Francisco Araiza Andrade (ur. 4 października 1950) – meksykański śpiewak operowy, tenor i interpretator liederów, który przez długą karierę występował jako solista w wiodących salach koncertowych oraz w głównych rolach tenorowych w najważniejszych operach Europy i Ameryki Północnej. Urodzony w Meksyku, studiował śpiew w Conservatorio Nacional de Música de México, a następnie w Niemczech, u tenora specjalizującego się w rolach Mozartowskich, Richarda Holma, oraz interpretację liederów u Erika Werby. Zadebiutował operowo w 1970 roku w Meksyku jako Pierwszy Więzień w *Fidelio* Beethovena. Araiza początkowo zyskał międzynarodową sławę śpiewając w operach Mozarta i Rossiniego, ale w latach 80. XX wieku poszerzył swój repertuar o włoskie i francuskie role liryczne oraz wagnerowskie, takie jak Lohengrin i Walther von Stolzing. W 1988 roku został uhonorowany tytułem Kammersängera Wiedeńskiej Opery Państwowej. Obecnie, po przejściu na emeryturę ze sceny operowej, prowadzi zajęcia ze śpiewu i zasiada w jury kilku międzynarodowych konkursów wokalnych.

Francisco Araiza urodził się w Meksyku 4 października 1950 roku jako drugie z siedmiorga dzieci José Araizy i Guadalupe Andrade. Jego ojciec, również tenor, był organistą kościelnym i kierownikiem chóru w meksykańskiej narodowej kompanii operowej, Compania Nacional de Opera de Bellas Artes. Ojciec Araizy nauczył go czytać nuty i grać na fortepianie, gdy był dzieckiem, ale nie rozpoczął formalnej edukacji muzycznej aż do 15 roku życia, kiedy zapisał się na lekcje organów i śpiewu w Escuela Nacional de Música. Kontynuował lekcje śpiewu podczas studiów na kierunku administracja biznesu na Narodowym Autonomicznym Uniwersytecie Meksyku, gdzie grał na pozycji rozgrywającego w drużynie futbolowej i śpiewał w chórze uniwersyteckim. W wieku 18 lat zadebiutował zawodowo w 1969 roku recitalem z *Dichterliebe* Schumanna. W publiczności była Irma González, wybitna nauczycielka śpiewu w Narodowym Konserwatorium Muzycznym w Meksyku. Na jej sugestię Araiza zapisał się na pełny etat do konserwatorium. Przez następne cztery lata była jego główną nauczycielką śpiewu, chociaż studiował również repertuar operowy i liederowy z Eriką Kubacsek, wiedeńską nauczycielką śpiewu mieszkającą wówczas w Meksyku.

Debiut operowy Araizy miał miejsce w 1970 roku, kiedy zaśpiewał rolę Pierwszego Więźnia w koncercie *Fidelio* Beethovena, wykonywanym przez Compania Nacional de Opera de Bellas Artes. Kilka miesięcy później awansował do roli Jacquinosa w tej samej operze, a następnie zaśpiewał Des Grieux w *Manon* Masseneta i Rodolfo w *La bohème* Pucciniego z tą kompanią. W 1974 roku wyjechał do Monachium, aby wziąć udział w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym ARD, gdzie otrzymał III nagrodę. Chociaż utwory, które śpiewał na konkursie, pochodziły z włoskiego repertuaru lirycznego tenora, sędziowie powiedzieli mu, że byłby idealnym tenorem Mozartowskim i zaoferowali mu kontrakt z Operą w Karlsruhe. Zdecydował się pozostać w Monachium w celu dalszego szkolenia z Richardem Holmem i Erikiem Werbą przed swoim debiutem w Karlsruhe w 1975 roku jako Ferrando w *Così fan tutte*. …

Najważniejsze dzieła (Francisco Araiza)

Cała filmografia (Francisco Araiza)