(Mykola Yakovchenko)

Mikoła Fedorowycz Jakowczenko (20 kwietnia (3 maja) 1900, Pryłuki – 11 września 1974, Kijów) był wybitnym ukraińskim radzieckim aktorem teatralnym i filmowym, specjalizującym się w rolach charakterystycznych. W 1970 roku otrzymał tytuł Ludowego Artysty Ukraińskiej SRR.

Urodził się w Pryłukach (obecnie obwód czernihowski, Ukraina, wówczas gubernia połtawska, Imperium Rosyjskie) w rodzinie zastępcy kierownika przemysłu rybnego w Astrachaniu. Jego matka miała czworo innych dzieci oprócz niego. Jego rodzina wywodziła się od Dońskich Kozaków – rodzina przeniosła się z Rostowa nad Donem do guberni połtawskiej i charakteryzowała się patriarchalnym ustrojem, w którym zamiłowanie do sztuki nie było szczególnie zachęcane.

W 1912 roku zapisał się do Drugiej Priluckiej Wyższej Szkoły Podstawowej im. Kisłowa. W 1916 roku wstąpił do miejskiego gimnazjum żydowskiego, gdzie zainteresował się sztuką amatorską, odgrywając swoje pierwsze role w teatrze gimnazjalnym. Jednocześnie dogłębnie studiował język grecki.

W czasie wydarzeń rewolucyjnych udał się na front. Jego wnuk, Mikoła Bohonko-Jakowczenko, powiedział: „Nie wiadomo dokładnie po której stronie walczył – po stronie czerwonych czy białych. Zgodnie z dokumentami spędził całą wojnę w szpitalnym pociągu Armii Czerwonej. Jednak z czasem z entuzjazmem opowiadał o kawalerii generała Szkuro; raz zdobył dwa dobrze ukryte krzyże św. Jerzego”.

W 1918 roku zadebiutował na amatorskiej scenie w Pryłukach. Z grupy amatorskiej przeniósł się do trupy teatru Pyłyipa Chmary, który wówczas był rosyjski, a od 1919 roku – ukraiński, a następnie radziecki. W tym czasie grał w sztukach Leonida Andriejewa – Tiuchę w Savvie i porucznika Grigorija Mironowa w Dniach naszego życia. W latach 1920–1927 pracował w teatrach w Łubniach, Pryłukach, Symferopolu, Czerkasach, Czernihowie, Dnieprze i Charkowie. Od 1927 roku był aktorem Ukraińskiego Akademickiego Teatru im. Iwana Franki w Kijowie (z przerwami).