(Isaac Bashevis Singer)

Isaac Bashevis Singer (jidysz: יצחק באַשעװיס זינגער; 11 listopada 1903 – 24 lipca 1991) był polsko-żydowsko-amerykańskim powieściopisarzem, nowelistą, autobiografistą, eseistą i tłumaczem. Niektóre z jego dzieł zostały zaadaptowane na potrzeby teatru. Pisał i publikował początkowo w języku jidysz, a później przetłumaczył swoje prace na język angielski z pomocą redaktorów i współpracowników. W 1978 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Był czołową postacią ruchu literackiego w języku jidysz i dwukrotnie otrzymał amerykańską Narodową Nagrodę Książki – w 1970 roku w kategorii literatury dziecięcej za autobiografię „Dzień przyjemności: Opowieści o chłopcu dorastającym w Warszawie” oraz w 1974 roku w kategorii beletrystyki za zbiór opowiadań „Korona z piór i inne opowieści”.

Isaac Bashevis Singer urodził się w 1903 roku w żydowskiej rodzinie w wsi Leoncin w pobliżu Warszawy w Polsce. Polska forma jego imienia i nazwiska to Icek Hersz Zynger. Dokładna data jego urodzenia jest niepewna, ale większość źródeł wskazuje, że prawdopodobnie był to 11 listopada – data, którą Singer podał swojemu oficjalnemu biografowi Paulowi Kreshowi, sekretarce Dvorah Telushkin oraz rabinowi Williamowi Berkowitzowi. Rok 1903 jest zgodny z wydarzeniami historycznymi, o których wspomina jego brat w ich wspomnieniach z dzieciństwa, w tym ze śmiercią Teodora Herzla. Często przytaczana data urodzenia, 14 lipca 1904 roku, została wymyślona przez autora w młodości, być może po to, by wydawał się młodszy i uniknąć poboru do wojska.

Jego ojciec był chasydzkim rabinem, a matka, Batszeba, córką rabina Biłgoraja. Singer później użył jej imienia w początkowym pseudonimie literackim, Izaak Baszewis, który następnie rozszerzył. Oboje jego starsi rodzeńcy, siostra Esther Kreitman (1891–1954) i brat Israel Joshua Singer (1893–1944), również zostali pisarzami. Esther była pierwszą osobą w rodzinie, która zaczęła pisać opowiadania.

Rodzina przeniosła się na dwór rabina Radzymina w 1907 roku, gdzie jego ojciec został głową jesziwy. Po pożarze budynku jesziwy w 1908 roku rodzina przeniosła się do Warszawy, do mieszkania przy ulicy Krochmalnej 10. Wiosną 1914 roku Singerowie przenieśli się na numer 12.

Ulica, przy której dorastał Singer, znajdowała się w biednej, jidysz-języcznej dzielnicy żydowskiej Warszawy. Tam jego ojciec pełnił funkcję rabina i był wzywany jako sędzia, mediator, autorytet religijny i duchowy lider w społeczności żydowskiej. Unikalna atmosfera przedwojennej ulicy Krochmalnej znajduje się zarówno w zbiorze „Warszawskich opowieści”, które opowiadają historie z dzieciństwa Singera, jak i w powieściach i opowiadaniach, których akcja rozgrywa się w przedwojennej Warszawie…

Źródło: Artykuł „Isaac Bashevis Singer” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.