(Jacques Vergès)

(Jacques Vergès) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Abdallah Case» (2026), «L'Affaire Abdallah» (2026), «L'Affaire Abdallah» (2026), «L'Affaire Abdallah» (2026),

Jacques Vergès (wymowa francuska: [ʒak vɛʁʒɛs]; 5 marca 1925 – 15 sierpnia 2013) był francusko-algierskim prawnikiem wietnamskiego pochodzenia i aktywistą antykolonialnym. Vergès rozpoczął swoją działalność jako bojowiec francuskiego ruchu oporu podczas II wojny światowej, służąc w Wolnych Siłach Francuskich pod dowództwem Charles'a de Gaulle'a. Po zostaniu prawnikiem zasłynął z obrony bojowników FLN podczas algierskiej wojny o niepodległość. Później brał udział w szeregu kontrowersyjnych i głośnych spraw sądowych, reprezentując oskarżonych o terroryzm, seryjne morderstwa, zbrodnie przeciwko ludzkości oraz zbrodnie wojenne. Wśród nich znaleźli się: nazistowski oficer Klaus Barbie, „Rzeźnik z Lyonu”, w 1987 roku, terrorysta Carlos Szakal w 1994 roku oraz były głowa państwa Czerwonych Khmerów Khieu Samphan w 2008 roku. W 1998 roku bronił również notorycznego negacjonisty Holokaustu Rogera Garaudy'ego, a także członków grupy Baader-Meinhof. Przyjęcie takich klientów sprowadziło na niego krytykę opinii publicznej, w tym intelektualistów Bernarda-Henri Lévy’ego i Alaina Finkielkraut, aktywisty politycznego Gerry’ego Gable’a oraz łowcy nazistów Serge’a Klarsfelda.

W latach 50. Vergès przyciągnął szeroką uwagę publiczną, wykorzystując procesy sądowe jako forum do wyrażania poglądów przeciwko francuskim rządom kolonialnym w Algierii, kwestionując autorytet prokuratury i wywołując chaos w postępowaniach – metodę tę promował jako „obronę poprzez zerwanie” (fr. rupture) w swojej książce De la stratégie judiciaire. W 1960 roku został uwięziony za swoją działalność i tymczasowo utracił prawo do wykonywania zawodu prawnika. W latach 60. wspierał palestyńskich fedainów. Następnie zniknął z życia publicznego w latach 1970–1978, nigdy nie wyjaśniając, gdzie przebywał w tym okresie. Jako zagorzały antyimperialista kontynuował aktywną działalność polityczną w latach 2000., w tym sprzeciwiając się „wojnie z terroryzmem”. Media sensacyjnie opisywały jego działania, nadając mu przydomek „adwokata diabła”, a sam Vergès przyczyniał się do budowania swojego „notorycznego” wizerunku, nadając autobiografii tytuł Błyskotliwy draniu oraz udzielając prowokacyjnych odpowiedzi w wywiadach, takich jak: „Obroniłbym nawet Busha! Ale tylko wtedy, gdy zgodziłby się przyznać do winy”.

Opis powyższy pochodzi z artykułu w Wikipedii „Jacques Vergès”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.

Najważniejsze dzieła (Jacques Vergès)

Cała filmografia (Jacques Vergès)