(Jonas Mekas)

(Jonas Mekas) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Velvet Underground» (2021), «The Velvet Underground» (2021), «Gena Rowlands: A Life on Film» (2019), «Gena Rowlands — Unabhängig im Kino und im Leben» (2019),

Jonas Mekas urodził się w 1922 roku w rolniczej wiosce Semeniškiai na Litwie. W 1944 roku wraz ze swoim bratem Adolfasem został przez nazistów wysłany do obozu pracy przymusowej w Elmshorn w Niemczech. Po wojnie studiował filozofię na Uniwersytecie w Moguncji. Pod koniec 1949 roku Organizacja ds. Uchodźców ONZ sprowadziła obu braci do Nowego Jorku, gdzie osiedlili się w Williamsburgu w Brooklynie.

Dwa miesiące po przybyciu do Nowego Jorku pożyczył pieniądze na zakup pierwszej kamery Bolex i zaczął rejestrować krótkie momenty ze swojego życia. Wkrótce głęboko zaangażował się w amerykański ruch awangardowego filmu. W 1954 roku, wraz ze swoim bratem, założył magazyn Film Culture, który szybko stał się najważniejszą publikacją filmową w USA. W 1958 roku rozpoczął pisanie legendarnej kolumny Movie Journal w „The Village Voice”. W 1962 roku założył Film-Makers' Cooperative, a w 1964 roku Film-Makers' Cinematheque, która ostatecznie przekształciła się w Anthology Film Archives, jedno z największych i najważniejszych archiwów filmu awangardowego na świecie, a także miejsce projekcji.

Przez cały ten czas kontynuował pisanie poezji i kręcenie filmów. Do dziś opublikował ponad 20 książek prozy i poezji, które zostały przetłumaczone na ponad kilkanaście języków. Jego litewska poezja jest obecnie częścią litewskiej literatury klasycznej, a jego filmy można znaleźć w wiodących muzeach na całym świecie. Uważany jest za jednego z twórców filmowej formy dziennikowej. Mekas był również aktywny jako naukowiec, wykładając w New School for Social Research, International Center for Photography, Cooper Union, New York University i MIT.

Film Mekasa „The Brig” otrzymał Grand Prix na Festiwalu Filmowym w Wenecji w 1963 roku. Inne filmy to „Walden” (1969), „Reminiscencje podróży na Litwę” (1972), „Lost Lost Lost” (1975), „Sceny z życia Andy’ego Warhola” (1990), „Sceny z życia George’a Maciunasa” (1992), „Widząc piękno, pędziłem naprzód” (2000), „List z Greenpoint” (2005), „Bezsenne noce – opowieści” (2011) i „Ujęcia z życia szczęśliwego człowieka”. W 2007 roku ukończył serię 365 krótkich filmów opublikowanych w Internecie – jeden film dziennie – i od tego czasu nadal dzieli się nowymi pracami na swojej stronie internetowej.

Od 2000 roku Mekas rozszerzył swoją twórczość o instalacje filmowe, prezentując swoje prace w Serpentine Gallery, Centre Pompidou, Musée d'Art moderne de la Ville de Paris, Moderna Museet (Sztokholm), PS1 Contemporary Art Center MoMA, Documenta w Kassel, Museum Ludwig w Kolonii, Państwowym Muzeum Ermitażu w Sankt Petersburgu oraz na Biennale w Wenecji.

Najważniejsze dzieła (Jonas Mekas)

Cała filmografia (Jonas Mekas)