Nicholas Webster (Nicholas Webster)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Nicholas Webster (24 lipca 1912 — 12 sierpnia 2006) był amerykańskim reżyserem filmowym i telewizyjnym. Zapamiętany głównie dzięki programowi w stacji CBS pt. „The Violent World of Sam Huff” (1960; w którym po raz pierwszy w telewizji wykorzystano mikrofon bezprzewodowy); dokumentowi „Walk in My Shoes” (1961) z serii „Close Up” w stacji ABC, nominowanemu do nagrody Emmy jako najlepszy program telewizyjny roku [1], w którym po raz pierwszy w telewizji historia Afroamerykanów została opowiedziana ich własnymi słowami; filmu „Purlie Victorious” (1963; znanego również jako „Gone Are the Days”), będącego ekranizacją uznanej sztuki teatralnej Ossie Davisa, w której zagrali Davis, Ruby Dee oraz Alan Alda w swojej pierwszej filmowej roli); pełnometrażowego filmu „Santa Claus Conquers the Martians” (1964), który przez ponad 40 lat był ulubieńcem dzieci i jest znany pasjonatom ciekawostek jako pierwszy film Pia Zadora. Pierwotnie recenzowany jako „film dla dzieci, który dorośli zniosą bez większego oporu”, choć później został wymieniony przez braci Medved jako jeden z 50 najgorszych filmów wszech czasów, co zapewniło mu trwały status kultowy); oraz programu specjalnego w stacji ABC „Ridin' the Rails: The Great American Train Story” (1974), w którym wystąpił Johnny Cash. Program został niedawno ponownie wydany przez Rhino Records.

Opis powyższy pochodzi z artykułu w Wikipedii pt. Nicholas Webster, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.