Ho Chi Minh (Hồ Chí Minh)

Hồ Chí Minh (19 maja 1890 – 2 września 1969) był wietnamskim rewolucjonistą i politykiem. W latach 1945–1955 pełnił funkcję premiera Wietnamu Północnego, a od 1945 roku aż do śmierci w 1969 roku był jego prezydentem. Ideologicznie będący marksistą-leninistą, sprawował funkcję przewodniczącego i pierwszego sekretarza Partii Robotniczej Wietnamu.

Od 1941 roku Hồ Chí Minh kierował ruchem niepodległościowym Việt Minh, w 1945 roku ustanawiając rządzoną przez komunistów Demokratyczną Republikę Wietnamu, a w 1954 roku pokonując Unię Francuską w bitwie pod Điện Biên Phủ, co zakończyło I wojnę indochińską. Był kluczową postacią w Armii Ludowej Wietnamu oraz Viet Congu podczas wojny w Wietnamie, która trwała od 1955 do 1975 roku. Demokratyczna Republika Wietnamu zwyciężyła nad Republiką Wietnamu i jej sojusznikami, a w 1976 roku oficjalnie zjednoczyła się z Republiką Wietnamu Południowego. Ho oficjalnie wycofał się z życia politycznego w 1965 roku z powodu problemów zdrowotnych i zmarł w 1969 roku.

Poza działalnością polityczną, Ho był również pisarzem, poetą i dziennikarzem. Napisał wiele książek, artykułów i wierszy w języku francuskim, chińskim i wietnamskim.

Powyższy opis pochodzi z artykułu Wikipedii „Ho Chi Minh”, na licencji CC-BY-SA; pełna lista autorów dostępna jest w Wikipedii.