Catrano Catrani

Catrano M. Catrani (31 października 1910 — 19 grudnia 1974) był włosko-argentyńskim reżyserem i producentem filmowym.

Catrani urodził się w 1910 roku w Città di Castello w Umbrii, we Włoszech. Studiował film w Centro Sperimentale di Cinematografia w Rzymie. W 1937 roku wyemigrował do Argentyny i osiedlił się w Buenos Aires, gdzie dołączył do San Miguel Studios. Wyreżyserował wiele krótkich filmów reklamowych i dokumentalnych, a w 1942 roku ukończył swoje pierwsze duże dzieło – komedię „En el último piso” z Zully Moreno w roli głównej.

Jego pierwszym wielkim sukcesem był film „Alto Paraná”, komedia obyczajowa napisana przez powieściopisarza Velmiro Ayala Gaunę, z Ubaldo Martínezem w roli głównej jako Frutos Gómez, sardonicznego i przebiegłego policjanta. W 1963 roku wyreżyserował film „La fusilación” (znany również jako „El último montonero”), współscenariusz napisany z Félixem Luną, z muzyką Ariela Ramíreza, opowiadający o krwawej śmierci caudillo Ángela Vicente Peñalozy, który zdobył nagrodę dla najlepszego reżysera na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Sebastián.

Ożenił się z Vlastą Lah, którą poznał w rzymskim Centro Sperimentale di Cinematografia, gdzie on studiował reżyserię, a ona aktorstwo. Związali się, pobrali i podczas II wojny światowej uciekli do Argentyny. Vlasta stała się pierwszą kobietą w tym kraju, która wyreżyserowała film dźwiękowy.

Catrano Catrani zmarł 19 grudnia 1974 roku w Buenos Aires w Argentynie.