(Ray Traylor)

(Ray Traylor) - znany z pracy przy tego typu projektach:

Raymond „Ray” Washington Traylor Jr. był amerykańskim zawodowym wrestlerem. Traylor był najbardziej znany z występów w World Wrestling Federation (WWF) pod ringowym pseudonimem Big Boss Man, a także z występów w World Championship Wrestling jako The Boss, Guardian Angel i Big Bubba Rogers. Podczas występów w WWF, Big Boss Man raz zdobył mistrzostwo WWF World Tag Team Championship oraz czterokrotnie mistrzostwo WWF Hardcore Championship. Latem 2000 roku Boss Man zniknął z głównych programów telewizyjnych WWF, walcząc głównie w Jakked i Heat, gdzie toczył niewielki konflikt z Crashem Holly, aż do doznania prawdziwej kontuzji w styczniu 2001 roku. Kiedy powrócił 20 grudnia 2001 roku w programie SmackDown, stworzył zespół z Bookerem T, po tym jak Vince McMahon nakazał mu być ochroniarzem Bookera. W odcinku SmackDown z 27 grudnia Bossman i Booker T pokonali Stone Colda w walce handicap. W odcinku Raw z 7 stycznia 2002 roku Bossman i Booker T przegrali ze Stone Coldem i The Rockiem. W odcinku SmackDown z 17 stycznia Bossman przegrał z Diamond Dallas Page'em. Podczas Royal Rumble (2002) Bossman wystąpił w walce Royal Rumble, z której został wyeliminowany przez Rikishiego. W odcinku SmackDown z 24 stycznia Bossman przegrał z Rikishim. Zespół po cichu rozpadł się pod koniec stycznia 2002 roku, a Boss Man powrócił do Jakked/Metal i Heat. W odcinku Metal z 2 lutego Bossman pokonał The Hurricane. W odcinku Metal z 2 lutego Bossman pokonał Perry’ego Saturna. W kwietniu, po tym jak obaj zostali wybrani do marki Raw, stworzył krótkotrwały zespół tag team z Mr. Perfect. W odcinku WWF Jakked z 23 marca Bossman i Mr. Perfect przegrali z APA. W odcinku Raw z 1 kwietnia Bossman i Mr. Perfect przegrali z Hardy Boyz. W odcinku Heat z 14 kwietnia Bossman przegrał z Bradshawem. W odcinku Heat z 28 kwietnia Bossman pokonał Crash Holly. W odcinku Heat z 6 maja Bossman przegrał z D'Lo Brownem. Podczas nagrania programu Heat z 20 maja 2002 roku przegrał swoją ostatnią walkę w WWE z Tommym Dreamerem.

Traylor został przydzielony do szkolenia wrestlerów w Ohio Valley Wrestling, zanim w 2003 roku został zwolniony z WWE.

International Wrestling Association of Japan (2004)

Ostatnie walki Traylora odbyły się w International Wrestling Association of Japan, gdzie rywalizował w turnieju o wakujące mistrzostwo IWA World Heavyweight Championship. Dotarł do finału, pokonując Freddiego Kruegera, po czym przegrał z Jimem Dugganem.

Traylor miał dwie córki, Lacy Abilene Traylor i Megan Chyanne Traylor, i był żonaty z Angelą, swoją pierwszą miłością z dzieciństwa.

W lipcu 2004 roku Traylor kandydował na przewodniczącego komisji w hrabstwie Paulding w stanie Georgia. Był właścicielem firmy zajmującej się magazynowaniem w Dallas w stanie Georgia, nazywającej się RWT Enterprises.

Traylor zmarł na zawał serca 22 września 2004 roku w wieku 41 lat w swoim domu w Dallas w stanie Georgia. W 2016 roku został pośmiertnie wprowadzony do WWE Hall of Fame, a nagrodę w jego imieniu odebrały żona i córki.

Najważniejsze dzieła (Ray Traylor)

Cała filmografia (Ray Traylor)