(Arthur Rubinstein) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Arthur Rubinstein: The Love of Life» (1969), «L’Amour de la vie – Artur Rubinstein» (1969),
Artur Rubinstein (28 stycznia 1887 – 20 grudnia 1982) był polsko-amerykańskim pianistą. Jest powszechnie uważany za jednego z najwybitniejszych pianistów wszech czasów. Zyskał międzynarodowe uznanie dzięki wykonaniom utworów wielu kompozytorów, a wielu uważa go za jednego z największych interpretatorów Chopina swoich czasów. Występował publicznie przez osiem dekad.
Artur Rubinstein urodził się 28 stycznia 1887 roku w Łodzi, w Królestwie Polskim (które przez cały czas pobytu Rubinsteina w tym mieście należało do Imperium Rosyjskiego), w rodzinie żydowskiej. Był najmłodszym z siedmiorga dzieci Felicji Blimy Fajgi (z domu Heiman) i Izaaka Rubinsteina. Jego ojciec posiadał małą fabrykę tekstyliów.
Imieniem, które miał nosić Rubinstein, miało być Leo, jednak jego ośmioletni brat stwierdził: „Musi nazywać się Artur. Skoro Artur X (syn sąsiada) tak pięknie gra na skrzypcach, ten maluch też może zostać wielkim muzykiem!”. Zatem nazwano go Arturem, choć w krajach anglojęzycznych preferował formę Arthur Rubinstein. Jego amerykański impresario, Sol Hurok, nalegał jednak, aby w zapowiedziach figurowało imię Artur, w związku z czym na Zachodzie wydawano nagrania pod obiema wersjami jego imienia.
W wieku dwóch lat Rubinstein wykazał się słuchem absolutnym i fascynacją fortepianem, obserwując lekcje starszej siostry. W wieku czterech lat został uznany za dziecko-cud. Jego ojciec preferował skrzypce i zaproponował Rubinsteinowi naukę gry na tym instrumencie, ale ten odmówił, uważając, że jego instynkt kieruje go ku harmonii i polifonii. Węgierski skrzypek Joseph Joachim, słysząc grę czteroletniego chłopca, był pod ogromnym wrażeniem i powiedział rodzinie Artura: „Ten chłopiec może zostać bardzo wielkim muzykiem – z pewnością ma do tego talent... Kiedy nadejdzie czas poważnych studiów, przyprowadźcie go do mnie, a z przyjemnością będę nadzorował jego edukację artystyczną”. 14 grudnia 1894 roku siedmioletni Artur Rubinstein zadebiutował, wykonując utwory Mozarta, Schuberta i Mendelssohna.
W wieku dziesięciu lat Rubinstein przeniósł się do Berlina, aby kontynuować naukę, a w 1900 roku, mając 13 lat, wystąpił po raz pierwszy z Filharmonią Berlińską. Joseph Joachim zarekomendował Karla Heinricha Bartha jako nauczyciela fortepianu dla chłopca. Jako uczeń Bartha, Rubinstein odziedziczył sławną linię pedagogiczną: Barth był uczniem Liszta, którego uczył Czerny, a ten z kolei był uczniem Beethovena.
W 1904 roku Rubinstein przeniósł się do Paryża, aby na poważnie rozpocząć karierę. Tam poznał kompozytorów Maurice'a Ravela i Paula Dukasa oraz skrzypka Jacques'a Thibaud. W obecności kompozytora zagrał również II Koncert fortepianowy Camille'a Saint-Saënsa. Dzięki rodzinie Juliusza Wertheima, którego rozumienie geniuszu Chopina zainspirowało Rubinsteina, nawiązał przyjaźnie ze skrzypkiem Paulem Kochanskim i kompozytorem Karolem Szymanowskim. ...