(Lola Dewaere)

(Lola Dewaere) - znana z pracy przy takich projektach: «Une confession» (2023), «Śmiertelne małżeństwo» (2023), «Astrid, Raphaëlle et Alexandra Ehle» (2024), «Astrid, Raphaëlle et Alexandra Ehle : Œil pour œil» (2024),

Lola Dewaere jest córką aktora Patricka Dewaere’a i Élisabeth (znanej jako Elsa) Malviny Chalier. Jest przyrodnią siostrą Angèle Herry-Leclerc (urodzonej w 1974 roku), córki Patricka Dewaere’a i aktorki Miou-Miou, adoptowanej przez Juliena Clerca w 1992 roku.

Po samobójstwie jej ojca 16 lipca 1982 roku w Paryżu, jej matka stanęła przed urzędem skarbowym z powodu jego długów i powierzyła Lolę opiece swoich rodziców, którzy mieszkali w Saint-Lambert-du-Lattay (Maine-et-Loire). Coluche zaoferował się, że zostanie ojcem chrzestnym Loli podczas chrztu, ale jej dziadkowie odmówili.

Chociaż bystra, często była niesforna i miała trudności w szkole. Rozwinęła pewne kompleksy, szczególnie z powodu wzrostu, wysokich oczekiwań dziadków i częstych odniesień do jej ojca. Wróciła do mieszkania z matką w Paryżu w okresie dojrzewania i kontynuowała naukę w prywatnej katolickiej szkole Saint-Michel-de-Picpus od siódmej klasy. Buntownicza i nieakceptująca autorytetu, została wydalona. W tym okresie wszystko, co dotyczyło jej ojca, było tematem tabu. Jednak jej matka czasami wspominała o jego samobójstwie w tym, co Lola określa jako „bardzo dosłowne” słowa, mówiąc, że zastrzelił się w usta.

Około 16 roku życia odkryła jednak kilka filmów swojego ojca, w tym *Coup de tête*, *La Meilleure Façon de marcher*, *Adieu poulet* i *Psy*, które jej się podobały. W 1997 roku, po osiągnięciu pełnoletności, zapisała się do Cours Florent, szkoły aktorskiej, aby kształcić się jako aktorka.

Po poważnym wypadku samochodowym musiała sama się utrzymać. W 2001 roku zaczęła pracować dla magazynu dla kobiet *Jalouse*, a następnie znalazła pracę w branży nieruchomości. W 2007 roku zrezygnowała, aby realizować karierę aktorską.

W marcu 2010 roku Myriam Boyer obsadziła ją w *La Vie devant soi*, telewizyjnej adaptacji powieści Romaina Gary’ego. Latem 2010 roku przyjęła główną rolę w sztuce *La Biscotte* autorstwa Antoine’a Beauville’a, wystawianej w Théâtre Le Temple w Paryżu.

Następnego roku Charlotte de Turckheim wybrała ją do jednej z głównych ról w komedii *Mince alors!*, u boku Victorii Abril. Film odniósł duży sukces, przyciągając 1 384 236 widzów we Francji.

W tym samym roku wystąpiła w *La Croisière*, serialu liczącym obecnie sześć odcinków, wyreżyserowanym przez Pascala Lahmaniego, w którym gra Marie-Lou, dyrektor rejsu, u boku Christophe’a Malavoya i Edouarda Montoute’a. Był emitowany na szwajcarskim kanale RTS Un od 8 marca 2013 roku, a na TF1 od 11 marca 2013 roku.

Od 15 stycznia 2013 roku Lola Dewaere powróciła na scenę, aby wystąpić w roli młodej śpiewaczki operowej w *La Véritable Histoire de Maria Callas* w Paryżu, w Théâtre Déjazet. Wystąpiła u boku Pierre’a Santiniego i Andréi Ferréol.

Najważniejsze dzieła (Lola Dewaere)

Cała filmografia (Lola Dewaere)