(Alejandro Casona)

Alejandro Rodríguez Álvarez, znany jako Alejandro Casona (23 marca 1903 – 17 września 1965), był hiszpańskim poetą i dramaturgiem urodzonym w Besullo, członkiem Pokolenia '27. Casona uzyskał stopień licencjata w Gijón, a następnie studiował na Uniwersytecie w Murcji. Po dojściu Franco do władzy w 1936 roku został, podobnie jak wielu hiszpańskich intelektualistów, zmuszony do opuszczenia kraju. Mieszkał w Buenos Aires w Argentynie aż do kwietnia 1962 roku, kiedy to ostatecznie powrócił do Hiszpanii.

Z zawodu nauczyciel, Casona przejawiał silne powołanie pedagogiczne, inspirowane ideałami Wolnej Instytucji Edukacji, co przejawiało się w obronie progresywnych wartości w ramach różnorodnych projektów szerzenia kultury, takich jak Misje Pedagogiczne stworzone w czasie Drugiej Republiki Hiszpańskiej. W tym samym duchu przygotował wiele adaptacji klasycznych sztuk i utworów narracyjnych, zarówno dla dorosłych, jak i dla młodzieży. Co więcej, we wszystkich swoich oryginalnych dziełach potrafił przekazywać treści nacechowane głębokim i jasnym zaangażowaniem społecznym, nie rezygnując przy tym z niezaprzeczalnej inspiracji poetyckiej.

Casona udał się na wygnanie po wojnie domowej w Hiszpanii i po pobycie w Meksyku na długo osiedlił się w Argentynie. W tym kraju cieszył się niezwykłym sukcesem krytycznym i komercyjnym. Do Hiszpanii powrócił dopiero w 1962 roku i pozostał w niej aż do śmierci, która nastąpiła 17 września 1965 roku w Madrycie. Będąc jedną z najbardziej uznanych postaci sceny hiszpańskiej, meksykańskiej i południowoamerykańskiej, powrót emigranta przyniósł mu ogromne rozczarowanie, gdyż główni autorzy i krytycy teatralni tamtego okresu uznali jego twórczość za przestarzałą, będącą produktem ery, która definitywnie dobiegła końca.