(Anthony Eden)

Robert Anthony Eden, 1. hrabia Avon (12 czerwca 1897 – 14 stycznia 1977), był brytyjskim politykiem i oficerem wojskowym, który sprawował urząd premiera Zjednoczonego Królestwa oraz funkcję lidera Partii Konserwatywnej od 1955 roku aż do swojej dymisji w 1957 roku.

Szybko awansując jako młody konserwatywny członek parlamentu, w wieku 38 lat został ministrem spraw zagranicznych, z którego stanowiska ustąpił w proteście przeciwko polityce appeasementu Neville'a Chamberlaina wobec faszystowskiego reżimu Benito Mussoliniego w Włoszech. Powrócił na to stanowisko na większość czasu trwania II wojny światowej, a po raz trzeci objął je na początku lat 50. Po niemal 15 latach pełnienia funkcji zastępcy Winstona Churchilla, Eden zastąpił go w 1955 roku jako lider Partii Konserwatywnej i premier, a miesiąc później zwyciężył w wyborach generalnych.

Reputacja Edena jako sprawnego dyplomaty została przyćmiona w 1956 roku, gdy Stany Zjednoczone odmówiły poparcia dla brytyjsko-francuskiej odpowiedzi militarnej na kryzys sueski. Krytycy ze wszystkich opcji politycznych uznali to za historyczną klęskę brytyjskiej polityki zagranicznej, sygnalizującą koniec brytyjskich wpływów na Bliskim Wschodzie. Większość historyków twierdzi, że popełnił on szereg błędów, zwłaszcza nie doceniając głębokości amerykańskiego sprzeciwu wobec działań zbrojnych. Dwa miesiące po nakazaniu zakończenia operacji sueskiej ustąpił z funkcji premiera, powołując się na zły stan zdrowia, a także z powodu powszechnych podejrzeń, że wprowadził Izbę Gmin w błąd co do stopnia zmowy z Francją i Izraelem.

Eden jest powszechnie uważany za jednego z najmniej udanych brytyjskich premierów XX wieku, choć dwie w dużym stopniu przychylne mu biografie w pewnym stopniu zmieniły tę opinię. Był pierwszym z piętnastu brytyjskich premierów mianowanych przez królową Elżbietę II podczas jej siedemdziesięcioletniego panowania.

Opis powyższy pochodzi z artykułu w Wikipedii „Anthony Eden”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.