Michael Bryant (Michael Bryant)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.

Michael Dennis Bryant (5 kwietnia 1928 – 25 kwietnia 2002) był brytyjskim aktorem teatralnym i telewizyjnym.

Bryant uczęszczał do Battersea Grammar School, a po służbie w marynarce handlowej i armii ukończył szkołę aktorską i wystąpił w wielu produkcjach na londyńskich scenach. Debiut filmowy miał w 1955 roku. Jego najważniejszą rolą był Mathieu w adaptacji trylogii „Drogi do wolności” Jeana-Paula Sartre’a, wyprodukowanej przez BBC2 w 1970 roku. Do dziś szeroko zapamiętany jest jego gościnny występ w roli Wing Commandera Marsha, który udaje obłęd w odcinku „Tweedledum” serialu dramatycznego BBC „Colditz” (1972).

Orson Welles wybrał Bryanta do głównej roli w „The Deep”, adaptacji powieści Charlesa Williamsa „Dead Calm”. Produkcja często borykała się z brakiem funduszy, a po śmierci aktora Laurence'a Harveya w 1973 roku Welles wstrzymał prace i ogłosił, że film – który był ukończony poza jednym ujęciem efektu specjalnego z wybuchem statku – nie zostanie wydany. (Powieść została ostatecznie zekranizowana w 1989 roku).

W 1969 roku Bryant przeniósł swoją miłość do sceny w dziwną podróż do świata filmów kultowych, grając sprytnego mężczyznę-prostytutkę, który przechytrza urojoną rodzinę morderców w czarnej komedii „Mumsy, Nanny, Sonny and Girly”, adaptacji sztuki Maisie Mosco. Z powodu słabego marketingu i braku wiary dystrybutora w ten tytuł, film szybko popadł w zapomnienie, zanim zdążył zyskać status kultowego.

Jedną z najbardziej pamiętnych kreacji Bryanta była rola w klasycznym teleteatrze BBC „The Stone Tape” (1972), w którym wcielił się w lidera zespołu naukowców badających zjawiska nadprzyrodzone w mrocznej, gotyckiej posiadłości.

Bryant wystąpił również w roli drugoplanowej jako sadystyczny psychiatra w kultowej czarnej komedii „The Ruling Class” z Peterem O'Toole'em i Alastairem Simem. Pojawił się także w filmie „Gandhi” (1982) w reżyserii Richarda Attenborough jako brytyjski dyplomata.

Po zagraniu Lenina w filmie „Mikołaj i Aleksandra”, Bryant powrócił do tej roli w sztuce Roberta Bolta „State of Revolution” (1977). Wcześniej wystąpił w nieudanej produkcji Bolta „Gentle Jack”. Produkcja sztuki Bolta z 1977 roku była jednak znacząca, gdyż była to pierwsza rola, którą odegrał w National Theatre, gdzie był stałym obecnym przez ćwierć wieku. Bryant, opisany przez Michaela Billingtona jako „niezawodny filar zespołu”, występował wcześniej w Royal Shakespeare Company od 1964 roku, w tym w premierowej produkcji „Powrotu” Harolda Pintera (1965), w której grał Teddy'ego, powracającego naukowca.

W 1980 roku Michael Bryant otrzymał nagrodę London Drama Critics Circle Theatre Award dla najlepszego aktora, a jego pozostałe występy teatralne były równie wysoko cenione. Bryant zdobył nagrody Laurence Olivier Awards w 1988 i 1990 roku i był nominowany dwukrotnie więcej.

Opis powyższy pochodzi z artykułu w Wikipedii „Michael Bryant (actor)”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.