(Nana Mouskouri)

(Nana Mouskouri) - znana z pracy przy takich projektach: «Indiana Jones: The Search for the Lost Golden Age» (2021), «Indiana Jones : à la recherche de l'âge d'or perdu» (2021), «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022), «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022), «I Love Greece» (2022),

Ioanna "Nana" Mouskouri OQ (gr. Ιωάννα "Νάνα" Μούσχουρη [i.oˈana ˈnana ˈmusxuri]; ur. 13 października 1934) jest grecką piosenkarką i polityk. W ciągu swojej kariery wydała szacunkowo 450 albumów w co najmniej trzynastu językach, w tym greckim, francuskim, angielskim, niemieckim, holenderskim, portugalskim, włoskim, japońskim, hiszpańskim, hebrajskim, walijskim, mandaryńskim i korsykańskim.

Mouskouri zyskała dużą popularność w całej Europie dzięki piosence "Biała Róża z Aten", która została pierwotnie nagrana po niemiecku jako "Weiße Rosen aus Athen" jako adaptacja jej greckiej piosenki "Σαν σφυρίξεις τρείς φορές" (San sfyríxeis tris forés, "Gdy gwizdniesz trzy razy"). Stała się jej pierwszą płytą, która sprzedała się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy.

Później, w 1963 roku, reprezentowała Luksemburg na Konkursie Piosenki Eurowizji z piosenką "À force de prier", zajmując ósme miejsce. Jej przyjaźń z kompozytorem Michelem Legrandem doprowadziła do nagrania przez Mouskouri motywu przewodniego do nominowanego do Oscara filmu "Parasole z Cherbourgu". W latach 1968–1976 prowadziła własny program telewizyjny produkowany przez BBC, "Presenting Nana Mouskouri". Jej popularność jako wielojęzyczna osobowość telewizyjna i charakterystyczny wizerunek, wynikający z ówcześnie nietypowych czarnych okularów w oprawkach, uczyniły Mouskouri gwiazdą międzynarodową.

"Je chante avec toi Liberté", nagrana w 1981 roku, jest być może jej największym przebojem do tej pory, wykonywana w co najmniej pięciu językach – francuskim, angielskim jako "Song for Liberty", niemieckim jako "Lied der Freiheit", hiszpańskim jako "Libertad" i portugalskim jako "Liberdade". "Only Love", piosenka nagrana w 1984 roku jako motyw przewodni serialu telewizyjnego "Córka Mistrala", zyskała światową popularność wraz z innymi wersjami w języku francuskim (jako "L'Amour en Héritage"), włoskim (jako "Come un'eredità"), hiszpańskim (jako "La dicha del amor") i niemieckim (jako "Aber die Liebe bleibt"). Stała się jej jedynym singlem, który trafił na brytyjskie listy przebojów, osiągając drugie miejsce w lutym 1986 roku.

Mouskouri została rzecznikiem UNICEF w 1993 roku i została wybrana do Parlamentu Europejskiego jako grecka deputowana w latach 1994–1999.

W 2006 roku była gościem specjalnym podczas finału Konkursu Piosenki Eurowizji 2006, przedstawiona jako artystka o największej sprzedaży w historii.

W 2015 roku otrzymała nagrodę Echo Music Prize za wybitne osiągnięcia od niemieckiego stowarzyszenia muzycznego Deutsche Phono-Akademie.

Nana Mouskouri urodziła się 13 października 1934 roku w Chanii, na Krecie, gdzie jej ojciec, Constantinos, pracował jako operator filmowy w lokalnym kinie; jej matka, Aliki, pracowała w tym samym kinie jako bileterka. Gdy Mouskouri miała trzy lata, jej rodzina przeniosła się do Aten.

Rodzina Mouskouri wysłała ją i jej starszą siostrę Eugeníę (Jenny) do Konserwatorium w Atenach. Chociaż Mouskouri wykazywała się wyjątkowym talentem muzycznym od szóstego roku życia, początkowo Jenny wydawała się bardziej uzdolnioną siostrą. Ze względu na brak możliwości finansowego wsparcia studiów obu dziewcząt, rodzice poprosili ich nauczyciela, która z nich powinna kontynuować naukę. Nauczyciel przyznał, że Jenny ma lepszy głos, ale Nana ma prawdziwą wewnętrzną potrzebę śpiewania. Mouskouri powiedziała, że badanie medyczne wykazało, że ma tylko jedną sprawną strunę głosową i to mogło mieć wpływ na jej niezwykły głos (w młodości wahał się od szorstkiego, ciemnego altu, z którego później zrezygnowała, do dźwięcznego mezzosopranu koloraturowego), w przeciwieństwie do jej zdyszanej, ochrypłej mowy. ...

Źródło: Artykuł "Nana Mouskouri" z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA.

Najważniejsze dzieła (Nana Mouskouri)

Cała filmografia (Nana Mouskouri)