(Vince Clarke)

(Vince Clarke) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Sparks Brothers» (2021), «The Sparks Brothers» (2021),

Vincent John Martin (ur. 3 lipca 1960), znany jako Vince Clarke, to angielski muzyk i autor piosenek wykonujący muzykę synth-pop. Clarke jest głównym kompozytorem i muzykiem zespołu Erasure od jego powstania w 1985 roku i wcześniej był głównym autorem piosenek dla kilku grup, w tym Depeche Mode, Yazoo i The Assembly. W Erasure znany jest ze swojego stoickiego i powściągliwego zachowania na scenie, często pozostając nieruchomo nad klawiaturą, co stanowi wyraźny kontrast z energicznymi i hiperaktywnymi popisami wokalisty Andy’ego Bella.

Erasure nagrało ponad 200 utworów i sprzedało na całym świecie ponad 28 milionów albumów. Clarke został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame w 2020 roku jako członek Depeche Mode.

Vincent John Martin urodził się 3 lipca 1960 roku w South Woodford, Essex, a później przeniósł się do Basildon, Essex. Początkowo uczył się gry na skrzypcach, a następnie na fortepianie. Wczesne wpływy muzyczne Clarke’a obejmowały Sparks, Paula Simona i Orchestral Manoeuvres in the Dark (OMD), którzy zainspirowali jego zainteresowanie muzyką elektroniczną. Clarke wymienia również elektroniczne inspiracje, takie jak The Human League, Daniel Miller i Fad Gadget.

W grudniu 2013 roku Clarke wymienił dla The Quietus „13 płyt, które są dla niego najważniejsze”: Pink Floyd – *The Dark Side of the Moon* (1973); Kraftwerk – *Computer World* (1981); The Human League – *Travelogue* (1980); Simon & Garfunkel – *Bookends* (1968); T. Rex – *Electric Warrior* (1971); David Bowie – *“Heroes”* (1977); The Eagles – *Hotel California* (1976); OMD – *Orchestral Manoeuvres in the Dark* (1980); Philip Glass – *Glassworks* (1982); Genesis – *A Trick of the Tail* (1976); Michael Jackson – *Dangerous* (1991); The Sex Pistols – *Never Mind the Bollocks, Here’s the Sex Pistols* (1977); Led Zeppelin – *Led Zeppelin IV* (1971).

W późnych latach 70. Clarke i kolega ze szkoły, Andy Fletcher, założyli krótkotrwały zespół o nazwie No Romance in China, w którym Clarke grał na wokalu i gitarze, a Fletcher na gitarze basowej. W 1979 roku Clarke grał na gitarze w The Plan, zespole inspirowanym Ultravox, z przyjaciółmi Robertem Marlowem i Paulem Langwithem.

W 1980 roku, po rozwiązaniu The Plan, Clarke i Fletcher założyli Composition of Sound, do którego wkrótce dołączył Martin Gore. Clarke zapewniał wokal, aż do dołączenia głównego wokalisty Dave’a Gahana, po czym zespół zmienił nazwę na Depeche Mode. W tym czasie przyjął pseudonim Vince Clarke, pod którym jest znany do dziś. Zespół początkowo przyjął dopracowany, syntezatorowy styl electropopu, który zaowocował albumem studyjnym *Speak & Spell* oraz napisanymi przez Clarke’a singlami „Dreaming of Me”, „New Life” i „Just Can't Get Enough” w 1981 roku…

Źródło: Artykuł „Vince Clarke” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Vince Clarke)

Cała filmografia (Vince Clarke)