(Natalie Talmadge)

(Natalie Talmadge) - znana z pracy przy takich projektach: «Our Hospitality» (1923), «Rozkosze gościnności» (1923), «Intolerance: Love's Struggle Throughout the Ages» (1916), «Nietolerancja» (1916), «A Brave Engineer: Buster Keaton's Last Ride» (2026),

Natalie Talmadge była środkową córką pierwszej w historii "matki scenicznej", Margaret Talmadge (Peg). Jej dwie siostry, Constance Talmadge (komediantka) i Norma Talmadge (aktorka specjalizująca się w rolach tragicznych), również pracowały w filmie i prowadziły własne wytwórnie filmowe, finansowane przez męża Normy w latach 20., Josepha M. Schencka. Natalie wyszła za mąż za Bustera Keatona w 1921 roku. Zagrała tylko jedną dalszą rolę, "Virginia Canfield" w filmie Keatona "Nasza gościnność" (1923). Pracowała dla Comique jako sekretarka/korektorka scenariuszy dla Roscoe 'Fatty' Arbuckle'a w 1917 roku i podróżowała na zachód z trupą, kiedy Schenck znalazł nowe lokum dla "Roscoe" w Kalifornii. Spędzała dużo czasu na podpisywaniu autografów w imieniu swojej popularnej siostry, Constance. Anita Loos, autorka "Gentlemen Prefer Blondes", napisała książkę zatytułowaną "Dziewczęta Talmadge", która opowiada głównie o Constance i Normie; Loos oparła filozofię "Lorelei Lee" na filozofii Peg Talmadge ("Zdobądź pieniądze, a potem zadbaj o komfort"). Natalie zakończyła swoje dni po rozwodzie z Keatonem w domu w Santa Monica, jako zdeklarowana alkoholiczka. Oprócz "Naszej gościnności" wystąpiła w rolach drugoplanowych w kilku filmach swojej siostry Normy (które obecnie uważa się za zaginione).

Najważniejsze dzieła (Natalie Talmadge)

Cała filmografia (Natalie Talmadge)