(Eliot Elisofon)

(Eliot Elisofon) - Director, Other znany z pracy przy tego typu projektach: «Moulin Rouge» (1952), «Moulin Rouge» (1952), «Khartoum» (1966), «Chartum» (1966),

Eliot Elisofon (17 kwietnia 1911 – 7 kwietnia 1973) był amerykańskim fotografem dokumentalnym i fotożurnalistą.

Pochodził z Dolnego Manhattanu w Nowym Jorku, ukończył DeWitt Clinton High School w 1929 roku, a Fordham University w 1933 roku. Był dwukrotnie żonaty: w 1940 roku z Mavis Lyons, z którą rozwiódł się w 1946 roku; oraz w 1950 roku z Joan Baker Spear, z którą miał dwie córki, Elin i Jill.

Był jednym z założycieli Photo League w 1936 roku. Był jednym z najbardziej aktywnych i produktywnych członków: prowadził wykłady gościnne (1938–43); współorganizował projekt „Men at Work” z Lewisem Hine’em (1940); pełnił okresowo funkcję prezesa w latach 1939–1941; prowadził kursy z fotożurnalistyki i fotografii z lampą błyskową (1940–41); i brał udział w licznych wystawach. Trudne dzieciństwo Elisofona zainspirowało go w jego misji jako fotografa; niezależnie od tego, czy fotografował dzielnicę, w której dorastał, ubogie społeczności na Południu, czy zwiedzał inne kraje, kondycja ludzka pozostawała centralnym punktem jego twórczości. Jego skromne pochodzenie skłoniło Elisofona do sukcesu i do poprawy świata wokół niego. Z jego perspektywy: „sztuka, aby być prawdziwą sztuką, musi wyrastać z ludzi i musi pomagać ludziom żyć lepiej i pełniej. Musi poszerzać pole odczuć i wizji, z którymi się rodzimy”.

W latach 1938–1942 prowadził komercyjne studio fotograficzne August and Co., robiąc zdjęcia do reklam i mody. Elisofon równolegle realizował swoje osobiste projekty i studiował twórczość fotografów, których podziwiał. Na początku swojej kariery Elisofon postawił sobie za cel „skierowanie aparatu na rzeczy, które wymagają uwagi”. W 1937 roku poznał fotografa i filmowca Willarda Van Dyke’a, który przedstawił go Alexeyowi Brodovitchowi, dyrektorowi artystycznemu Harper's Bazaar, który z kolei zapoznał go z Beaumontem Newhallem, kuratorem fotografii w MoMA i Tomem Maloneym, redaktorem U.S. Camera. Jego nowojorskie prace uliczne zostały wystawione w Pennsylvania Museum of Art i Julien Levy Gallery. W 1938 roku jego seria „Playgrounds of Manhattan” została wystawiona w New School; dla Elisofona była to próba zwrócenia uwagi na stan placów zabaw dla dzieci w ubogich dzielnicach. Elisofon zaprzyjaźnił się i fotografował wielu artystów tamtego okresu, w tym Chaima Grossa, Isamu Noguchiego i Davida Smitha, a jego studio naprzeciw Muzeum Sztuki Nowoczesnej stało się miejscem spotkań artystów. W 1939 roku został zatrudniony jako fotograf w serii Federal Writers' Project „These Are Our Lives”.

Najważniejsze dzieła (Eliot Elisofon)

Cała filmografia (Eliot Elisofon)