(Anaïs Croze)

(Anaïs Croze) - znana z pracy przy takich projektach: «A Happy Event» (2011), «Un heureux événement» (2011), «Alien: Terror in Space» (2025), «« Alien » : terreur sur grand écran» (2025),

Anaïs, pełne imię Anaïs Croze (ur. 20 sierpnia 1976) to francuska piosenkarka. Jej debiutancki album, zatytułowany The Cheap Show, został nagrany na żywo w styczniu 2004 roku i wydany w 2005 roku. The Cheap Show, będący grą słów nawiązującą do „peep-show”, został tak nazwany, ponieważ na scenie występuje tylko ona jako muzyk i intensywnie korzysta z pedału JamMan.

Anaïs urodziła się w Grenoble i dorastała w Marsylii; studiowała angielski w Aix-en-Provence. Była wokalistką, kompozytorką i autorką tekstów w zespole Opossum od 1999 do końca 2002 roku, kiedy to uznany zespół rozpadł się po około 200 koncertach we Francji, Szwajcarii, a nawet Niemczech, oraz wydaniu siedmioutworowej płyty CD zatytułowanej Excuse-moi, j'voulais te d'mander (Przepraszam, chciałam cię o coś zapytać). Następnie Anaïs wyruszyła w udaną solową trasę koncertową w marcu 2003 roku, prezentując osobiste piosenki i postacie pełne dowcipu i energii. Jej show, The Cheap Show, opierało się na surowej rockowej energii, minimalizmie i stand-upie, gitarze i pętli efektów, której używała wyłącznie do wokalu.

Słynie również z elastycznego głosu, imitując lub po prostu oddając na żywo hołd znanym i uznanym francuskojęzycznym piosenkarzom, takim jak Francis Cabrel, Eddy Mitchell, Latin (Shakira), amerykańskim (N.E.R.D, Kelis), urodzonej we Włoszech Carli Bruni czy francusko-kanadyjskiej Lyndzie Lemay, a także wyśmiewając, między innymi, młodzieńcze zaloty (Mon cœur, mon amour), szkocki lub nowoorleański folklor oraz różne akcenty, od typowego szkockiego po quebecki. Anaïs, która zaczęła śpiewać jako dziecko w chórze i zawsze chciała być aktorką, a ostatnio reżyserką filmową, można opisać jako współczesną trobairitz, ponieważ nie tylko śpiewa o sobie i otaczającym ją świecie, ale także odgrywa role i wciela się w karykaturalne stereotypy naszych czasów. Chociaż jej głównym zmartwieniem wydaje się być miłość (Christina), porusza również poważniejsze problemy, ale zawsze w lekkiej i zabawnej formie, takie jak rasizm (Elle sort qu'avec des blacks), depresja i samotność (La vie est dure). Jej styl muzyczny to radosna mieszanka folku, pop bluesa, chanson, rapu, a nawet raggamuffin i heavy metalu.

Przyznaje, że jej inspiracje są dość eklektyczne: Judy Garland i Bette Midler za ich sztukę music hall; Jerry Lee Lewis za jego szorstki i/lub countryowy styl muzyczny; Brenda Kahn za derzyję; kanadyjska Peaches za minimalizm; Chris Isaak i inni, tacy jak Etta James; The Beach Boys; Marie Dubas, francuska artystka kabaretowa z okresu międzywojennego, którą bardzo przypomina i opisuje jako „prawdziwy huragan kobiety”; oraz The White Stripes, ponieważ „wszystko zrozumieli o bluesie i rocku”. Chociaż Anaïs uczyła się teorii muzyki i gry na skrzypcach, gdy była małą dziewczynką, a później na klarnecie, teraz wyznaje, że potrafi grać na gitarze tylko do własnych piosenek i nawet nie zna nazw akordów i strojeń! Ta względna niewinność jest bez wątpienia częścią jej uroku i talentu i tylko dodaje magii jej piosenkom. Jej nieodparta poczucie humoru i interaktywne występy sceniczne sprawiają, że Anaïs jest obiecującą i oryginalną chanteuse, której autorskie albumy i odświeżające występy telewizyjne zostały docenione zarówno przez publiczność, jak i profesjonalistów.

Źródło: Artykuł "Anaïs Croze" z angielskiej Wikipedii, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Anaïs Croze)

Cała filmografia (Anaïs Croze)