(David Hodo)

(David Hodo) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Disco Never Dies! - Musikladen-Hits für die Ewigkeit» (2026), «Disco Never Dies! - Musikladen-Hits für die Ewigkeit» (2026),

David Hodo (urodzony jako Richard Davis Hodo; 7 lipca 1947 r.) to amerykański tancerz i piosunkarz. Jest najbardziej znany jako członek grupy Village People, w której w latach 1978–1982 oraz od 1987 do 2013 roku wcielał się w postać robotnika budowlanego.

Hodo urodził się w San Andreas w Kalifornii i wychował w Sacramento. W 1969 roku ukończył California State University w Sacramento, gdzie studiował retorykę i występował w kilku produkcjach kampusowych, w tym w „Oh What a Lovely War”, „Carnival” i „Ryszard III”. W 1972 roku przeniósł się do Nowego Jorku, a w 1975 roku zadebiutował na Broadwayu w spektaklu „Doctor Jazz”. Hodo występował w chórze w licznych musicalach, m.in. w „Salvation”, w objazdowej wersji „Funny Girl” w 1972 roku, w wznowieniu „Pal Joey” na Broadwayu w 1976 roku oraz w „The Red BlueGrass Western Flyer Show” w Goodspeed Opera House w 1977 roku. Był również gościem programu „What's My Line” jako pożeracz ognia na rolkach.

Hodo dołączył do Village People w 1978 roku i pozostawał w grupie w okresie jej największych sukcesów komercyjnych. Wystąpił z zespołem w musicalu filmowym „Can't Stop the Music” z 1980 roku oraz w towarzyszącym mu programie telewizyjnym „Magic Night”, w którym pojawili się również Cher i Hugh Hefner. Opuścił Village People w 1982 roku, lecz powrócił do grupy w 1987 roku i pozostał w niej do 2013 roku, kiedy przeszedł na emeryturę. Hodo wystąpił także w licznych programach telewizyjnych, m.in. w „Świeżynkach” (Married With Children), „The Love Boat” i „The Osbournes”.

W 2002 roku wydał cover utworu „My Sweet Lord” (oryginalnie nagranego przez George'a Harrisona). W 2008 roku wydał EP z singlem „The Kids'll Be Fine”, częściowo zainspirowany strzelaninami w amerykańskich szkołach.

Najważniejsze dzieła (David Hodo)

Cała filmografia (David Hodo)