(Madge Evans)

(Madge Evans) - znana z pracy przy takich projektach: «Brother, Can You Spare a Dime?» (1975), «Brother, Can You Spare a Dime?» (1975), «Hell Below» (1933), «Hell Below» (1933), «Calm Yourself» (1935),

Urocza Madge Evans była odtwórczynią ról grzecznych dziewcząt w filmach z lat 30. XX wieku. Jeszcze wtedy miała za sobą wiele lat przed kamerą, zaczynając od reklam mydła Fairy w wieku dwóch lat (siedziała na kostce mydła, trzymając bukiet fiołków z hasłem „Czy masz małą wróżkę w swoim domu?”). „Mała Madge” użyczyła również swojego imienia firmie produkującej kapelusze dla dzieci. W 1914 roku, w wieku pięciu lat, została wybrana przez skautów talentów do występu w filmie Williama Farnuma „Znak Krzyża” (1914), a następnie w „Siedmiu Siostrach” (1915) z Marguerite Clark.

Do końca następnego roku zgromadziła około dwudziestu pozycji w swoim filmografii, występując u boku takich znanych współczesnych gwiazd jak Pauline Frederick czy Alice Brady. Wszystkie jej wczesne filmy powstawały na Wschodnim Wybrzeżu, w studiach w Ft. Lee, New Jersey. W 1917 roku (w wieku ośmiu lat) Madge zadebiutowała na Broadwayu w „Peterze Ibbetsonie” u boku Johna Barrymore’a i Lionela Barrymore’a. Wznowiła karierę sceniczną w 1926 roku jako ingenue w „Daisy Mayme”, a rok później wystąpiła z Billie Burke w kostiumowym dramacie Noela Cowarda „Markiza” (1927).

Jej przyjemna aparycja i osobowość szybko zwróciły uwagę Hollywood i ostatecznie została podpisana przez MGM w 1931 roku. W ciągu następnej dekady wystąpiła w kilku produkcjach wysokiej klasy, zwłaszcza jako córka Lionela Barrymore’a w „Kolacji o ósmej” (1933) MGM i jako niezawodna Agnes Wickfield w jednej z najlepszych filmowych adaptacji „Dawida Copperfielda” (1935). Zagrała u boku Jamesa Cagney’a w filmie gangsterskim „Burmistrz Piekła” (1933), Spencera Tracy’ego w „Show-Off” (1934) i słuchała Binga Crosby’ego śpiewającego piosenkę tytułową w „Grosze z Nieba” (1936). Madge otrzymała pochwały za rolę w „Piękności na sprzedaż” (1933), a recenzja „The New York Times” z 13 stycznia 1934 roku opisała jej grę w „Uciekających Kochankach” (1934) (u boku Roberta Montgomery’ego) jako „spontaniczna i urzekająca”. Wiele jej ról „typowych amerykańskich dziewcząt” nie pozwalało jej wyrazić pełnego zakresu aktorskiego talentu, który niewątpliwie posiadała. Zbyt często obsadzana była w roli „grzecznej dziewczyny” – a takie rzadko robią duże wrażenie dramatyczne. Kilka razy, kiedy otrzymała rolę „innej kobiety”, takiej jak w filmie z Helen Hayes „Co wie każda kobieta” (1934), widzowie uważali jej postać za niewiarygodną i nie do pogodzenia z jej ogólnie pozytywnym wizerunkiem. Kiedy jej kontrakt z MGM wygasł w 1937 roku, Madge wycofała się z kariery filmowej i po ślubie w 1939 roku skupiła się na byciu żoną znanego dramaturga Sidneya Kingsley’ego. Po raz ostatni wystąpiła na scenie w jednej z jego sztuk, „Patriotach”, w 1943 roku.

Najważniejsze dzieła (Madge Evans)

Cała filmografia (Madge Evans)