(Jack Yellen)

(Jack Yellen) - Screenplay znany z pracy przy tego typu projektach: «My Lucky Star» (1938), «My Lucky Star» (1938),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Jack Selig Yellen (Jacek Jeleń; 6 lipca 1892 – 17 kwietnia 1991) był amerykańskim autorem tekstów piosenek i scenarzystą. Najbardziej znany jest z napisania tekstu do piosenki „Happy Days Are Here Again”, wykorzystanej przez Franklina Roosevelta jako motyw przewodni jego udanej kampanii prezydenckiej w 1932 roku, oraz „Ain't She Sweet”, standardu Tin Pan Alley.

Wczesne życie i edukacja

Urodzony w rodzinie żydowskiej w Polsce, Yellen wyemigrował z rodziną do Stanów Zjednoczonych, gdy miał pięć lat. Najstarszy z siedmiu dzieci, wychowywał się w Buffalo w stanie Nowy Jork i zaczął pisać piosenki w liceum. Ukończył z wyróżnieniem Uniwersytet Michigan w 1913 roku, gdzie był członkiem bractwa Pi Lambda Phi. Po ukończeniu studiów został reporterem w Buffalo Courier, kontynuując pisanie piosenek po godzinach.

Kariera

Pierwszym współpracownikiem Yellena przy pisaniu piosenek był George L. Cobb, z którym napisał szereg piosenek o tematyce południowej, w tym „Alabama Jubilee”, „Are You From Dixie?” i „All Aboard for Dixieland”. Najlepiej jednak zapamiętany został ze współpracy z kompozytorem Miltonem Agerem. On i Ager założyli firmę wydawniczą jako współwłaściciele Ager-Yellen-Bornstein Music Company. Yellen współpracował również z wieloma innymi kompozytorami, takimi jak Sammy Fain i Harold Arlen.

Współpraca Yellena z gwiazdą wodewilu, Sophie Tucker, dla której był zatrudniony do pisania specjalnych materiałów, zaowocowała jedną z najbardziej znanych piosenek Tucker, „My Yiddishe Momme”, piosenką w języku angielskim z elementami języka jidysz. Yellen napisał tekst, do którego muzykę skomponował Lew Pollack. Yellen napisał teksty do ponad 200 popularnych piosenek z początku XX wieku. Dwie z jego najbardziej rozpoznawalnych piosenek, wciąż popularne w XXI wieku, to „Happy Days Are Here Again” i „Ain't She Sweet”.

Do dorobku scenariuszowego Yellena należą m.in. „George White's Scandals”, „Pigskin Parade”, „Little Miss Broadway” i „Submarine Patrol”.

Nagrody i spuścizna

Yellen był jednym z pierwszych członków American Society of Composers, Authors and Publishers (ASCAP) i zasiadał w jego zarządzie w latach 1951–1969. W 1972 roku został wprowadzony do Songwriters Hall of Fame, a w 1996 roku do Buffalo Music Hall of Fame.

Życie prywatne

W 1944 roku ożenił się z drugą żoną, Lucille Hodgeman. Lucille urodziła się w Minnesocie w 1915 roku i wychowała w Los Angeles. Jako tancerka i choreografka pracowała z Metro-Goldwyn-Mayer i 20th Century Fox pod pseudonimem Lucille Day w ponad 20 filmach, w tym w „Czarnoksiężniku z Oz”. Yellenowie przez wiele lat mieszkali na farmie przy Mortons Corners Road w miejscowości Concord w stanie Nowy Jork. Jack Yellen zmarł 17 kwietnia 1991 roku w Concord w wieku 98 lat. Lucille Yellen zmarła 15 sierpnia 2010 roku.

Najważniejsze dzieła (Jack Yellen)

Cała filmografia (Jack Yellen)