(Paul 'H.R.' Hudson)

(Paul 'H.R.' Hudson) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Robot Dracula» (2026), «Robot Dracula» (2026),

Paul D. Hudson (ur. 11 lutego 1956), znany zawodowo jako H.R. (Human Rights), to amerykański muzyk, lider hardcore punkowego zespołu Bad Brains i postać kluczowa dla rozwoju tego gatunku. Jego styl wokalny opisywany jest jako różnorodny – od szybkiego, nosowego zawodzenia, przez dzikie warknięcia i wrzaski, aż po gładki, niemal kojący śpiew lub staccato charakterystyczne dla rytmów reggae. Okresowo opuszczał zespół, aby realizować solowe projekty, w których silniej niż w punkowym brzmieniu Bad Brains inspirował się reggae. Jest starszym bratem perkusisty Bad Brains, Earla Hudsona.

H.R. urodził się w Liverpoolu w Anglii; jego matka była Jamajką, a ojciec Amerykaninem służącym w Siłach Powietrznych USA w Wielkiej Brytanii. Rodzina przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych, gdy był małym dzieckiem, a następnie często zmieniała miejsce zamieszkania, aż w końcu osiedliła się w Waszyngtonie. Od najmłodszych lat przejawiał talent sportowy, startując w pływaniu i skoku o tyczce. On oraz jego młodszy brat Earl weszli w lokalne środowisko muzyczne Waszyngtonu jako nastolatkowie, wraz z przyjaciółmi i przyszłymi członkami zespołu, Dr Know i Darrylem Jeniferem. H.R. był początkowo pseudonimem oznaczającym „hunting rod” (wędka), lecz później zmienił jego znaczenie na „human rights” (prawa człowieka).

H.R. i jego koledzy z zespołu zostali rastafarianami około 1979 roku, po koncercie Boba Marleya w Capital Centre. Ten duchowy kierunek wpłynął na muzykę Bad Brains poprzez jego wokale i zainspirował go do stworzenia własnego zespołu reggae, Human Rights (lub H.R.).

Choć w jego solowej twórczości głównym punktem odniesienia jest reggae, eksploruje on również rock i inne gatunki muzyczne. Wydał wiele albumów w wytwórni SST Records. Recenzja koncertu Bad Brains w „Village Voice” opisała sceniczną obecność H.R. jako „Jamesa Browna, który wpadł w szał, z hiperkinetycznym repertوارهm obrotów, skoków, salta, szpagatów i skanków”.

H.R. współpracował z Long Beach Dub Allstars przy utworze „New Sun” z albumu „Right Back” oraz z zespołem P.O.D. przy piosence „Without Jah, Nothin'” z albumu „Satellite”.

W ostatnich latach występy H.R. z Human Rights stały się wyraźnie łagodniejsze i bardziej powściągliwe, skupiając się przede wszystkim na reggae. Stanowi to silny kontrast w stosunku do jego niezwykle energicznych i agresywnych występów scenicznych z końca lat 70. i lat 80.

Wywiady z H.R. odgrywają ważną rolę w dokumencie z 2006 roku „American Hardcore”, w którym opowiada on o początkach sceny hardcore w Nowym Jorku i Waszyngtonie oraz o swoich relacjach z takimi zespołami jak Minor Threat i Cro-Mags. Wspomina w szczególności, że zachęcał Iana MacKaye do pełnego sformułowania rodzącej się filozofii straight edge zespołu Minor Threat, aby dać młodym ludziom pozytywny kierunek rozwoju. Jak pokazano w dokumencie z 2012 roku „Bad Brains: A Band in D.C.”, dziwaczne zachowanie H.R. – takie jak zakładanie kasku motocyklowego podczas występu i odmawianie śpiewania – prowadziło do konfliktów z pozostałymi członkami zespołu.

Pod koniec 2016 roku w Europie i Stanach Zjednoczonych miała premierę film „Finding Joseph I: The HR From Bad Brains Documentary”. Dokument w reżyserii Jamesa Lathosa zawiera wywiady z H.R., innymi muzykami, znajomymi i członkami rodziny, dokumentując jego życie, zmagania i filozofie, w szczególności „PMA” (pozytywne nastawienie psychiczne). Towarzysząca filmowi książka została wydana przez Lesser Gods w styczniu 2017 roku.

Najważniejsze dzieła (Paul 'H.R.' Hudson)

Cała filmografia (Paul 'H.R.' Hudson)