(Paul 'H.R.' Hudson)

(Paul 'H.R.' Hudson) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Robot Dracula» (2026), «Robot Dracula» (2026), «Robot Dracula» (2026), «Robot Dracula» (2026),

Paul D. Hudson (ur. 11 lutego 1956), znany zawodowo jako H.R. (Human Rights), to amerykański muzyk, lider hardcore punkowego zespołu Bad Brains i postać kluczowa dla rozwoju tego gatunku. Jego styl wokalny opisywany jest jako różnorodny – od szybkiego, nosowego zawodzenia, przez dzikie warknięcia i wrzaski, aż po gładki, niemal kojący śpiew lub staccato charakterystyczne dla rytmów reggae. Okresowo opuszczał zespół, aby realizować solowe projekty, w których silniej niż w punkowym brzmieniu Bad Brains inspirował się reggae. Jest starszym bratem perkusisty Bad Brains, Earla Hudsona.

H.R. urodził się w Liverpoolu w Anglii; jego matka była Jamajką, a ojciec Amerykaninem służącym w Siłach Powietrznych USA w Wielkiej Brytanii. Rodzina przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych, gdy był małym dzieckiem, a następnie często zmieniała miejsce zamieszkania, aż w końcu osiedliła się w Waszyngtonie. Od najmłodszych lat przejawiał talent sportowy, startując w pływaniu i skoku o tyczce. On oraz jego młodszy brat Earl weszli w lokalne środowisko muzyczne Waszyngtonu jako nastolatkowie, wraz z przyjaciółmi i przyszłymi członkami zespołu, Dr Know i Darrylem Jeniferem. H.R. był początkowo pseudonimem oznaczającym „hunting rod” (wędka), lecz później zmienił jego znaczenie na „human rights” (prawa człowieka).

H.R. i jego koledzy z zespołu zostali rastafarianami około 1979 roku, po koncercie Boba Marleya w Capital Centre. Ten duchowy kierunek wpłynął na muzykę Bad Brains poprzez jego wokale i zainspirował go do stworzenia własnego zespołu reggae, Human Rights (lub H.R.).

Choć w jego solowej twórczości głównym punktem odniesienia jest reggae, eksploruje on również rock i inne gatunki muzyczne. Wydał wiele albumów w wytwórni SST Records. Recenzja koncertu Bad Brains w „Village Voice” opisała sceniczną obecność H.R. jako „Jamesa Browna, który wpadł w szał, z hiperkinetycznym repertوارهm obrotów, skoków, salta, szpagatów i skanków”.

H.R. współpracował z Long Beach Dub Allstars przy utworze „New Sun” z albumu „Right Back” oraz z zespołem P.O.D. przy piosence „Without Jah, Nothin'” z albumu „Satellite”.

W ostatnich latach występy H.R. z Human Rights stały się wyraźnie łagodniejsze i bardziej powściągliwe, skupiając się przede wszystkim na reggae. Stanowi to silny kontrast w stosunku do jego niezwykle energicznych i agresywnych występów scenicznych z końca lat 70. i lat 80.

Wywiady z H.R. odgrywają ważną rolę w dokumencie z 2006 roku „American Hardcore”, w którym opowiada on o początkach sceny hardcore w Nowym Jorku i Waszyngtonie oraz o swoich relacjach z takimi zespołami jak Minor Threat i Cro-Mags. Wspomina w szczególności, że zachęcał Iana MacKaye do pełnego sformułowania rodzącej się filozofii straight edge zespołu Minor Threat, aby dać młodym ludziom pozytywny kierunek rozwoju. Jak pokazano w dokumencie z 2012 roku „Bad Brains: A Band in D.C.”, dziwaczne zachowanie H.R. – takie jak zakładanie kasku motocyklowego podczas występu i odmawianie śpiewania – prowadziło do konfliktów z pozostałymi członkami zespołu.

Pod koniec 2016 roku w Europie i Stanach Zjednoczonych miała premierę film „Finding Joseph I: The HR From Bad Brains Documentary”. Dokument w reżyserii Jamesa Lathosa zawiera wywiady z H.R., innymi muzykami, znajomymi i członkami rodziny, dokumentując jego życie, zmagania i filozofie, w szczególności „PMA” (pozytywne nastawienie psychiczne). Towarzysząca filmowi książka została wydana przez Lesser Gods w styczniu 2017 roku.

Najważniejsze dzieła (Paul 'H.R.' Hudson)

Cała filmografia (Paul 'H.R.' Hudson)