Barbara Jo Allen (Barbara Jo Allen)

Barbara Jo Allen (Barbara Jo Allen) - znana z pracy przy takich projektach: «The Sword in the Stone» (1963), «Miecz w kamieniu» (1963), «Sleeping Beauty» (1959), «Śpiąca królewna» (1959), «The Women» (1939),

Z Wikipedii

Barbara Jo Allen (2 września 1906 – 14 września 1974) była aktorką znaną również jako Vera Vague – postać starej panny, którą stworzyła i wcielała się w nią w radiu oraz filmach w latach 40. i 50. XX wieku. Postać tę oparła na kobiecie, którą widziała podczas chaotycznego wykładu z literatury dla stowarzyszenia rodziców i nauczycieli (PTA). Jako Vague spopularyzowała zwrot „You dear boy!” (Mój drogi chłopcze!).

Talent aktorski Allen ujawnił się po raz pierwszy w przedstawieniach szkolnych. Po ukończeniu szkoły średniej wyjechała do Paryża na studia na Sorbonie. Koncentrując się na językach, opanowała biegle francuski, hiszpański, niemiecki i włoski. Po śmierci rodziców przeprowadziła się do Los Angeles, gdzie mieszkała ze stryjem.

W 1937 roku zadebiutowała w słuchowiskach radiowych sieci NBC jako Beth Holly w programie One Man's Family, a następnie wystąpiła w Death Valley Days, I Love a Mystery i innych serialach radiowych. Według Allen, jej postać Very Vague była „rodzajem sfrustrowanej kobiety, głupiej, zawsze ambitnej i nadgorliwej... swoistym Biurem Dezinformacji”. Po wprowadzeniu Very w 1939 roku w NBC Matinee, od 1941 roku stała się stałą współpracowniczką Boba Hope'a.

W latach 1938–1963 Allen wystąpiła w co najmniej 60 filmach i serialach telewizyjnych, często występując pod pseudonimem Vera Vague zamiast pod własnym nazwiskiem. Stworzona przez nią postać stała się tak popularna, że ostatecznie przyjęła imię Very jako swój pseudonim artystyczny. Od 1943 do 1952 roku, jako Vera, nakręciła ponad tuzin komediowych krótkometrażowych filmów dla Columbia Pictures.

W 1948 roku rzadziej występowała jako aktorka, otwierając zamiast tego własną komercyjną plantację storczyków, a jednocześnie pełniła funkcję honorowej burmistrzyni Woodland Hills w Kalifornii. W 1953 roku, jako Vera, prowadziła własny serial telewizyjny Follow the Leader, program CBS z udziałem publiczności. W 1958 roku wystąpiła jako Mabel, szefowa stewardes, w syndykowanej wersji sitcomu Jeannie Carson pt. Hey, Jeannie!. Program ten wyemitowano w syndykacji jedynie w sześciu odcinkach.

Pierwszym mężem Allen był aktor Barton Yarborough, z którym miała jedno dziecko. W 1946 roku para wystąpiła razem w krótkometrażowej komedii Hiss and Yell, która została nominowana do Oscara w kategorii najlepszy krótkometrażowy film. W latach 1931–32 Allen była mężatką z Charlesem H. Crosbym. W 1943 roku wyszła za mąż za producenta Boba Hope'a, Normana Morrella. Mieli jedno dziecko i byli małżeństwem przez trzy dekady, aż do jej śmierci w 1974 roku w Santa Barbara w Kalifornii.

Najważniejsze dzieła Barbara Jo Allen (Barbara Jo Allen)

Cała filmografia Barbara Jo Allen (Barbara Jo Allen)