Richard Loo (Richard Loo)

Richard Loo (1 października 1903 – 20 listopada 1983) był amerykańskim aktorem filmowym, jednym z najbardziej rozpoznawalnych azjatyckich aktorów charakterystycznych w amerykańskim kinie lat 30. i 40. XX wieku. W latach 1931–1982 wystąpił w ponad 120 filmach.

Z pochodzenia Chińczyk, urodzony na Hawajach, Loo spędził tam młodość, a jako nastolatek przeniósł się do Kalifornii. Ukończył University of California w Berkeley i rozpoczął karierę w biznesie.

Krach giełdowy z 1929 roku i następująca po nim depresja gospodarcza zmusiły Loo do nowego początku. Zaangażował się w działalność amatorskich, a następnie profesjonalnych trup teatralnych, a w 1931 roku zagrał w swoim pierwszym filmie. Podobnie jak większość aktorów pochodzenia azjatyckiego w krajach nieazjatyckich, grał głównie małe, stereotypowe role, choć w wielu filmach szybko zyskał rozpoznawalność, jeśli nie sławę.

Surowe rysy twarzy sprawiły, że stał się ulubionym typem filmowego złoczyńcy, a wybuch II wojny światowej przyniósł mu większą popularność w rolach okrutnych japońskich żołnierzy w takich sukcesach jak „Purpurowe Serce” (1944) i „Bóg jest moim pilotem” (1945). Podczas II wojny światowej Loo najczęściej obsadzano w rolach japońskich pilotów wroga, szpiegów lub przesłuchujących. W filmie „Purpurowe Serce” gra generała Cesarskiej Armii Japonii, który popełnia samobójstwo, ponieważ nie jest w stanie złamać amerykańskich więźniów. Według jego córki, Beverly Jane Loo, nie przeszkadzało mu typowanie go do ról złoczyńców w tych produkcjach, gdyż grał je z poczucia patriotyzmu.

W 1944 roku wystąpił jako porucznik chińskiej armii u boku Gregory'ego Pecka w filmie „Klucze do królestwa”. Otrzymał rzadką, heroiczną rolę zmęczonego wojną żołnierza japońsko-amerykańskiego w klasycznym dziele Samuela Fullera o wojnie koreańskiej „Stalowy hełm” (1951), jednak w późniejszej części kariery grał głównie role epizodyczne w filmach i drugoplanowe w telewizji.

W 1974 roku wystąpił jako tajski miliarder Hai Fat w filmie o Jamesie Bondzie „Człowiek ze złotym pistoletem”, u boku Rogera Moore'a i Christophera Lee.

Loo był również nauczycielem mnichów Shaolin w trzech odcinkach hitowego serialu telewizyjnego „Kung Fu” z lat 1972–1975, a dodatkowo wystąpił w trzech innych odcinkach jako różne postaci. Jego ostatni występ aktorski miał miejsce w serialu „Niesamowity Hulk” w 1981 roku, jednak do 1982 roku nadal grał w reklamach Toyoty.

Loo zmarł na krwotok mózgu 20 listopada 1983 roku w wieku 80 lat.

[biografia (wyciąg) z Wikipedii]