Józef W. Sarno (Joseph W. Sarno)

Józef W. Sarno (Joseph W. Sarno) - Screenplay, Director, Editor, Writer, Producer znany z pracy przy tego typu projektach: «Deep Throat Part II» (1974), «Deep Throat Part II» (1974), «Laura's Toys» (1975), «Laura's Toys» (1975), «Confessions of a Young American Housewife» (1974),

Joseph W. Sarno (15 marca 1921 – 26 kwietnia 2010) był amerykańskim reżyserem i scenarzystą filmowym.

Jeden z najbardziej płodnych i charakterystycznych twórców, którzy wyłonili się z gatunku proto-pornograficznego seksploatacji w latach 60. XX wieku, Joe Sarno napisał i wyreżyserował około 75 pełnometrażowych filmów, które były wyświetlane w kinach, w gatunkach seksploatacji, softcore i hardcore, a także szereg filmów nakręconych na wideo dla rynku hardcore w latach 80.

Sarno, pionier gatunku seksploatacji, ukończył swój pierwszy film dla dorosłych w 1961 roku. Do jego najbardziej znanych filmów w tym gatunku należą: "Grzech na przedmieściach" (1964), "Ciało i koronka", "Łóżko i jak je zrobić" oraz "Żony na drugim planie" (1966). Prace Sarno z okresu seksploatacji charakteryzują się ostrym oświetleniem kontrastowym, długimi ujęciami i rygorystyczną scenografią. Był również znany z fabuł skupiających się na problemach psycho-seksualnych lęków i rozwoju tożsamości seksualnej.

W okresie seksploatacji Sarno współpracował z aktorami takimi jak Uta Erickson, Dyanne Thorne (gwiazda serii "Ilsa"), Audrey Campbell (seria "Dom wstydu Olgi"), Michael Alaimo, Patricia McNair, Tod Moore oraz jego kuzyn, Joe Santos, który stał się częstym gościem w serialu telewizyjnym "Rockford Files".

Od 1968 roku prace Sarno stały się nieco bardziej eksplicytne, zapowiadając nadejście softcore. Jego przełomowy film "Inga" (1968) był jednym z pierwszych filmów z kategorią X, które zostały wydane w Stanach Zjednoczonych. Inne godne uwagi filmy softcore to: "Wibracje" (1968), "Pasja w gorących zagłębieniach" (1969), "Tato, kochanie" (1970), "Młode zabawki" (1972), "Wyznania młodej amerykańskiej żony" (1974) i "Misty" (1975). Sarno był również reżyserem "Głębokie gardło 2" (1974), filmu z kategorią R, będącego kontynuacją klasycznego filmu hardcore "Głębokie gardło".

Po 1968 roku prace Sarno w gatunku softcore były podzielone między filmy produkowane w Stanach Zjednoczonych a filmy produkowane w Europie, głównie w Szwecji, Niemczech i Danii. Wiele europejskich filmów Sarno było produkowanych przy wsparciu finansowym z Ameryki. W Europie znany był ze współpracy z aktorkami Marie Liljedahl, Christiną Lindberg, Helli Louise i Marie Forså.

Powyższy opis pochodzi z artykułu Wikipedii Joseph W. Sarno, na licencji CC-BY-SA, pełna lista współautorów na Wikipedii.

Najważniejsze dzieła Józef W. Sarno (Joseph W. Sarno)

Cała filmografia Józef W. Sarno (Joseph W. Sarno)