(José Carreras)

(José Carreras) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Top Kids» (1987), «Top Kids» (1987), «Andrea Bocelli 30: The Celebration» (2024), «Andrea Bocelli 30: The Celebration» (2024), «Andrea Bocelli - The Celebration：30th Anniversary» (2025),

Josep Maria Carreras Coll (kataloński: [ʒuˈzɛb məˈɾi.ə kəˈreɾəs ˈkɔʎ]; ur. 5 grudnia 1946) znany szerzej jako José Carreras (/kəˈrɛərəs/, hiszpański: [xoˈse kaˈreɾas]), to hiszpański śpiewak operowy (tenor), szczególnie znany z występów w operach Donizettiego, Verdiego i Pucciniego.

Urodził się w Barcelonie, a swój operowy debiut zaliczył w wieku 11 lat jako Trujamán w „El retablo de Maese Pedro” Manuela de Falli, a następnie rozpoczął karierę obejmującą ponad 60 ról, występując w wiodących operach świata i nagrywając liczne płyty. Zyskał szerszą sławę jako jeden z „Trzech Tenorów” – obok Plácido Domingo i Luciano Pavarottiego – podczas serii wielkich koncertów w latach 1990–2003. Znany jest również ze swojej działalności humanitarnej jako prezes Fundacji Międzynarodowej José Carrerasa ds. Walki z Leukemią (La Fundació Internacional Josep Carreras per a la Lluita contra la Leucèmia), którą założył po własnej rekonwalescencji po chorobie w 1988 roku.

Carreras urodził się w Sants, dzielnicy robotniczej w Barcelonie. Był najmłodszym z trojga dzieci Antònii Coll i Saigi oraz Josepa Carrerasa i Solera. W 1951 roku jego rodzina wyemigrowała do Argentyny w poszukiwaniu lepszego życia. Jednak ten wyjazd za granicę okazał się nieudany i w ciągu roku wrócili do Sants, gdzie Carreras spędził resztę swojego dzieciństwa i młodości.

Wcześnie wykazywał talent muzyczny, a zwłaszcza wokalny, który nasilił się w wieku sześciu lat, kiedy zobaczył Mario Lanzę w filmie „Wielki Caruso”. Historia opowiedziana w jego autobiografii i licznych wywiadach brzmi, że po obejrzeniu filmu Carreras nieustannie śpiewał arie swojej rodzinie, zwłaszcza „La donna è mobile”, często zamykając się w rodzinnej łazience, gdy byli oni zmęczeni jego improwizowanymi koncertami. Wtedy jego rodzice, za namową dziadka Salvadora Colla, amatora barytona, znaleźli pieniądze na lekcje muzyki. Początkowo studiował pianino i śpiew z Magdą Prunerą, matką jednego z jego przyjaciół z dzieciństwa, a w wieku ośmiu lat zaczął również uczęszczać na lekcje muzyki w Konserwatorium Miejskiego w Barcelonie.

Już w wieku ośmiu lat dał swój pierwszy publiczny występ, śpiewając „La donna è mobile” w towarzyszeniu Magdy Prunery przy fortepianie, w Hiszpańskim Radio Narodowym. Nagranie tego występu nadal istnieje i można je usłyszeć w wideobiografii „José Carreras – Życie”. 3 stycznia 1958 roku, w wieku jedenastu lat, zadebiutował w wielkiej operze w Barcelonie, Gran Teatre del Liceu, śpiewając rolę chłopca-sopranisty Trujamána w „El retablo de Maese Pedro” Manuela de Falli. Kilka miesięcy później po raz ostatni zaśpiewał jako chłopiec-sopranista w Liceu w II akcie „La Bohème”.

Przez całą młodość kontynuował naukę muzyki, przechodząc do Conservatori Superior de Música del Liceu i biorąc prywatne lekcje śpiewu, najpierw z Francisco Puigiem, a później z Juanem Ruaxem, którego Carreras określił jako swojego „ojca artystycznego”. Zgodnie z radą ojca i brata, którzy uważali, że potrzebuje „awaryjnej” kariery, wstąpił również na Uniwersytet w Barcelonie, aby studiować chemię, ale po dwóch latach porzucił uniwersytet, aby skupić się na śpiewie. ...

Źródło: Artykuł „José Carreras” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (José Carreras)

Cała filmografia (José Carreras)