(José Buil)

(José Buil) - Editor, Producer, Script Supervisor, Writer znany z pracy przy tego typu projektach: «A Movie of Eggs» (2006), «Una película de huevos» (2006), «Violet Perfume» (2001), «Nadie te oye: perfume de violetas» (2001), «Dreaming About You» (1992),

Reżyser, scenarzysta i montażysta. Porzucił karierę chirurga, by poświęcić się dziennikarstwu i komunikacji zbiorowej na UNAM. Założyciel TAPOSIN oraz magazynów „Tintero” i „Sitios”, prowadził działalność dziennikarską kulturalną i filmową w „El Nacional”, „La Revista de la Universidad” i „Su otro yo”. W 1977 roku wstąpił do CCC (Centro de Capacitación Cinematográfica), gdzie w tym samym roku zrealizował dokument „Moi bezrobotni przyjaciele” oraz filmy fabularne „Notatki do innych rzeczy” (1978) i „Endre w mieście” (1979) – wszystkie krótkometrażowe, powstałe jako ćwiczenia. W 1981 roku nakręcił swój film dyplomowy, średniometrażowy „Do widzenia, do widzenia, mój idolu”, który był próbą generalną do „Legendy o masce” (1989) – parodii dekonstruującej schematy filmów zapaśniczych, a zarazem jego profesjonalnym debiutem, za który w 1991 roku otrzymał nagrodę Ariel dla najlepszego debiutu. Współpracował przy „Znam trzech” (1983), niezależnym filmie średniometrażowym wyprodukowanym przez jego żonę, Maryse Sistach, dla której również adaptował i zmontował „Kroki Any” (1988), zaadaptował „Zeszłej nocy śniłem o tobie” (1991) na podstawie opowiadania Alfonso Reyesa „Zemsta twórcza” i wspólnie z nią wyreżyserował „Linie ojcowskie” (1995) – opowieść balansującą między dokumentem akademickim a poezją, między antropologią, autobiografią a wspomnieniem rodzinnym, odtwarzającą amatorskie filmy nakręcone przez jego dziadka w Papantli, Veracruz w latach 1925–1940; film został uwzględniony w selekcji 52. Festiwalu Filmowego w Wenecji, prezentowany był w Museum of Modern Art w Nowym Jorku i w europejskich muzeach Fundacji Guggenheima, a także zdobył nagrody Ariel za najlepszy oryginalny scenariusz, fabułę i film dokumentalny, oraz nagrody jury na festiwalach w Trieście, Bogocie, Urugwaju oraz nagrodę za najlepszy montaż w Gramado w Brazylii. W 1997 roku dla UNAM zrealizował wideodokument „Ballada o Johnie O’Reilly”, poświęcony udziałowi Batalionu Świętego Patryka w wojnie z USA w 1847 roku. Razem z Sistach ponownie wyreżyserował „Kometa” (1988), film osadzony w 1910 roku, inspirowany życiem pionierów meksykańskiego kina, opowiadający o kształtowaniu się filmowca. W tym samym roku film otrzymał nagrodę za najlepszy film latynoamerykański na Festiwalu w San Juan, Puerto Rico. W 2000 roku wyprodukował, zaadaptował i zmontował „Zapach fiołków” Maryse Sistach, za który otrzymał nagrodę Ariel dla najlepszego oryginalnego scenariusza. Od 1998 roku jest aktywnym członkiem Meksykańskiej Akademii Sztuki i Nauki Filmowej, A.C.

Najważniejsze dzieła (José Buil)

Cała filmografia (José Buil)