(Al Shean)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Abraham Elieser Adolph Schönberg (12 maja 1868 – 12 sierpnia 1949), znany jako Al Shean, był komikiem i wykonawcą w rewii wodewilowej. Inne źródła podają różne warianty jego imienia i nazwiska przy urodzeniu: Adolf Schönberg, Albert Schönberg lub Alfred Schönberg.[6] Najbardziej zapamiętany został jako połowa duetu wodewilowego Gallagher i Shean oraz jako wuj Braci Marx.

Shean urodził się w Dornum w Niemczech 12 maja 1868 roku jako syn Fanny i Leviego lub Louisa Schoenberga. Jego ojciec był iluzjonistą. Jego siostra, Minnie, wyszła za mąż za Sama "Frenchiego" Marxa; ich dzieci zostali Braci Marx.

Po zdobyciu uznania w rewii wodewilowej, Shean połączył siły z Edwardem Gallagherem, tworząc w latach 20. XX wieku akt Gallagher i Shean. Chociaż akt odniósł sukces, mężczyźni najwyraźniej nie lubili się zbyt mocno. Po ostatnim wspólnym występie w Ziegfeld Follies, Shean kontynuował karierę solową, występując w ośmiu przedstawieniach broadwayowskich, a nawet grając główną rolę w „Cudzie Ojca Malachiasza”.

Shean zagrał również w kilku filmach solowych: jako pianista, znany jako „Profesor” w „San Francisco” (1936), jako ksiądz w „Szaleniec Hitlera” (1943), jako dziadek w „Niebieskim ptaku” (1940) oraz w około trzydziestu innych filmach. On i Gallagher nakręcili także w 1925 roku jeden z pierwszych filmów dźwiękowych w studiu Theodore Case w Auburn w stanie Nowy Jork.

Zmarł 12 sierpnia 1949 roku.