(Coleman Hawkins)

(Coleman Hawkins) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Stormy Weather» (1943), «Stormy Weather» (1943),

Coleman Randolph Hawkins (21 listopada 1904 – 19 maja 1969), pseudonim "Hawk" i czasami "Bean", był amerykańskim saksofonistą tenorowym jazzowym. Jeden z pierwszych wybitnych muzyków jazzowych grających na tym instrumencie, jak wyjaśniał Joachim E. Berendt: „Byli tenorowi saksofoniści przed nim, ale instrument nie był uznawany za instrument jazzowy”. Biograf Hawkinsa, John Chilton, opisywał dominujące style solówek tenorowych saksofonu przed Hawkinsem jako „muczenie” i „gumowe pierdnięcia”. Hawkins zaprzeczał, by był pierwszy i wymieniał swoich współczesnych: Happy Caldwell, Stump Evans i Prince Robinson, choć to on jako pierwszy dostosował swoją metodę improwizacji do saksofonu, zamiast naśladować techniki gry na klarnecie. Wirtuozerskie, arpeggiowane podejście Hawkinsa do improwizacji, z charakterystyczną bogatą, emocjonalną i wibrującą barwą, wywarło główny wpływ na pokolenie saksofonistów tenorowych, w tym Chu Berry’ego, Charliego Barneta, Texa Beneke’a, Bena Webstera, Vido Musso, Herschela Evansa, Buddy’ego Tate’a i Dona Byasa, a poprzez nich na późniejszych saksofonistów tenorowych, Arnetta Cobba, Illinois Jacqueta, Flipa Phillipsa, Ike’a Quebeca, Ala Searsa, Paula Gonsalvesa i Lucky’ego Thompsona. Chociaż Hawkins zasłynął z muzyki swingowej w erze big bandów, odegrał rolę w rozwoju bebopu w latach 40. XX wieku.

Współsaksofonista Lester Young, znany jako „Prezydent Saksofonu Tenorowego”, powiedział w wywiadzie dla The Jazz Review w 1959 roku: „O ile mnie chodzi, uważam, że Coleman Hawkins był pierwszym prezydentem, prawda? Jeśli chodzi o mnie, myślę, że jestem drugi”. Miles Davis raz powiedział: „Kiedy usłyszałem Hawk, nauczyłem się grać ballady”.

Powyższy opis pochodzi z artykułu Wikipedii Coleman Hawkins, na licencji CC-BY-SA, pełna lista współautorów na Wikipedii.

Najważniejsze dzieła (Coleman Hawkins)

Cała filmografia (Coleman Hawkins)