Risë Stevens (Risë Stevens)

Risë Stevens (Risë Stevens) - znana z pracy przy takich projektach:

Risë Stevens była amerykańską mezzosopranistką operową. Od 1938 roku, przez ponad dwie dekady w latach 40. i 50., śpiewała w Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Największym uznaniem cieszyły się jej kreacje głównej bohaterki w „Carmen” Georges’a Bizeta. Urodzona jako Risë Gus Steenberg, była pochodzenia norweskiego. Przez trzy lata studiowała w nowojorskiej Juilliard School oraz u Anny Eugenie Schoen-René. Wyjechała do Wiednia, gdzie kształciła się pod kierunkiem Marie Gutheil-Schoder i Herberta Grafa. Zadebiutowała jako Mignon w Pradze w 1936 roku i pozostała tam do 1938 roku, występując również gościnnie w Operze Wiedeńskiej.

Została zaangażowana jako członkini zespołu Opery Wiedeńskiej w Teatro Colón, a w 1939 roku zaproszono ją na festiwal w Glyndebourne. W 1938 roku zadebiutowała w Metropolitan Opera podczas tournée w Filadelfii. Trzy tygodnie później wystąpiła w Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Przemysł filmowy w Hollywood wyprodukował z jej udziałem kilka filmów, w tym „Żołnierz czekoladowy” oraz „Idę własną drogą” z Bingiem Crosbym.

Do jej pozostałych ról należały Fricka w „Pierścieniu Nibelunga” Wagnera, Marfa w „chowanszczynie” Musorgskiego, Giulietta w „Opowieściach Hoffmanna” oraz książę Orlofski w „Zemście nietoperza”. Jej uznane nagranie kompletnej opery „Carmen” dla RCA Victor, pod batutą Fritza Reinera, w którym wystąpili również Jan Peerce, Robert Merrill i Licia Albanese, pozostaje bestsellerem i jest stale dostępne od czasu pierwotnej premiery w 1951 roku. Występowała również w Paryżu, Londynie oraz w London Palladium. Jej pożegnalny występ w Metropolitan Opera odbył się w 1961 roku w roli Carmen.

Przez kilka dekad corocznie koncertowała w Stanach Zjednoczonych, wygłaszając recitale. W 1962 roku podłożyła głos pod postać Glindy w filmie „Journey Back to Oz”, jednak produkcja z powodu braku funduszy została wstrzymana na ponad cztery lata. Dopiero gdy studio Filmation osiągnęło zyski ze swoich licznych seriali telewizyjnych, udało się ukończyć projekt (prawa autorskie zarejestrowano w 1971 roku, film wydano w 1972 roku w Wielkiej Brytanii i w 1974 roku w Stanach Zjednoczonych). Po przejściu na emeryturę z sceny operowej, Stevens pełniła funkcję dyrektora generalnej National Company w Metropolitan Opera do 1966 roku, a później szkoliła nowe pokolenia śpiewaków w Met. Stevens pojawiała się również okazjonalnie w telewizji, m.in. jako gwiazda gościnna w programie „The Martha Raye Show” w stacji NBC.

Stevens została odznaczona nagrodą University of Pennsylvania Glee Club Award of Merit, ustanowioną w 1964 roku, która ma na celu „coroczne wyrażenie uznania osobie, która wniosła znaczący wkład w świat muzyki i pomogła stworzyć klimat, w którym talenty mogą znaleźć właściwy wyraz”. W 1990 roku została uhonorowana przez Kennedy Center. Stała się bohaterką dwóch biografii: „Subway to the Met” autorstwa Kyle'a Crichtona oraz wydanej w 1999 roku książki „Rise Stevens: A Life in Music” autorstwa Johna Pennino.

Najważniejsze dzieła Risë Stevens (Risë Stevens)

Cała filmografia Risë Stevens (Risë Stevens)