Francis McDonald (Francis McDonald)

Francis McDonald (22 sierpnia 1891 – 18 września 1968) był amerykańskim aktorem, którego kariera trwała 52 lata.

McDonald rozpoczął profesjonalną grę aktorską w teatrach repertuarowych, występując w Forepaugh Stock Company w Cincinnati. Po ośmiu miesiącach spędzonych w tym zespole, przez jeden sezon pracował w teatrze repertuarowym w Seattle, a następnie przez trzy sezony występował w trupie w San Diego i Honolulu. Swoją działalność w teatrach repertuarowych zakończył jako młody główny amant w American Stock Company w Spokane w stanie Waszyngton.

Około 1913 roku McDonald zaczął występować w dynamicznie rozwijającym się przemyśle filmowym, początkowo pracując dla Monopole Company Marion Leonard w Hollywood. W latach 1913–1965 wystąpił w ponad 280 filmach, w tym w produkcji „Kusicielka” z 1926 roku z Gretą Garbo. Po tym, jak okrzyknięto go „najprzystojniejszym mężczyzną Hollywood”, McDonald postanowił zmienić swój wizerunek na bardziej surowy, przez co zgolił wąsy i zaczął poszukiwać ról czarnych charakterów.

McDonald był jednym z ulubionych aktorów charakterystycznych Cecila B. DeMille'a. DeMille powierzył mu role drugoplanowe w sześciu swoich filmach: „Łowca preri” (1936), „Buławier” (1938), „Union Pacific” (1939), „Kawaleria północno-zachodnia” (1940), „Samson i Dalila” (1949) oraz „Dziesięć przykazań” (1956).