(Dolores Dorn)

(Dolores Dorn) - znana z pracy przy takich projektach: «Night Cries» (1978), «Night Cries» (1978),

Niektóre aktorki trafiły do kina poprzez teatr, inne zaś przeszły ścieżkę sukcesu w modelingu. Dolores Dorn zdołała połączyć oba te światy, będąc zarówno absolwentką chicagowskiego Goodman Art Theatre, jak i laureatką corocznego konkursu Miss Chicago (zajmując odpowiednio drugie i trzecie miejsce w 1950 i 1951 roku). Blondynka o słonecznym uśmiechu została również wybrana na „Miss Photoflash” 1951 roku przez Stowarzyszenie Fotografów Prasowych w Chicago.

Urodziła się jako Dolores Heft w 1933 roku (niektóre źródła błędnie podają rok 1934) w Chicago, w rodzinie w przeważającej mierze pochodzenia litewskiego. Była jedynym dzieckiem zamożnego dealera samochodowego, Edwarda Hefta, i jego żony, Alice. Swoje pierwsze kroki na scenie stawiała w nocnym klubie Chez Paris. W 1954 roku dołączyła do komediowej trupy repertuarowej Schaffner Players jako „główna ingenuą” podczas tournée po Illinois, Missouri i Iowa. Pewnego razu została dostrzeżona przez skauta talentów z Warner Brothers, gdy piła sodę w aptece. Przyniosło to jej pierwszą (drugoplanową) rolę filmową w „Fantomie z Rue Morgue” (1954), gdzie wcieliła się w jedną z ofiar potwora, a następnie rolę na drugiej pozycji w napisach w westernie „Łowca nagród” (1954) z Randolphem Scottem.

Dolores Dorn zadebiutowała na nowojorskiej scenie w 1956 roku w „Wujku Wani” Czechowa w Fourth Street Theatre. Rok później zagrała rolę Jeleny Andrejewny w późniejszej wersji filmowej (partnerując swojemu przyszłemu mężowi, Franchotowi Tone’owi, który był od niej o 29 lat starszy). Przyciągnąwszy uwagę dyrektorów studia występem off-broadwayowskim w sztuce „Between Two Thieves”, została zakontraktowana przez reżysera Samuela Fullera dla studia Columbia.

Jej pierwszą znaczącą rolą główną w tym studiu był występ w filmie „Underworld U.S.A.” (1961), w którym wcieliła się w postać „Cuddles” – kochanki gangstera i romantycznego zainteresowania byłego więźnia pragnącego zemsty, granego przez Cliffa Robertsona. W przeciwieństwie do występów na Broadwayu, w napisach widniało po prostu jej imię i nazwisko: Dolores Dorn. Jej ostatnim wartym uwagi epizodem na wielkim ekranie był występ w „13 West Street” (1962), modnym melodramacie o młodzieńczym delinquencie, w którym zagrała u boku Alana Ladda.

Pod koniec lat 60. Dorn skupiła się na działalności teatralnej w Nowym Jorku i Los Angeles. W latach 1973–1985 pojawiła się również w kilku gościnnych występach telewizyjnych, ale na tym w zasadzie koniec. Jednak za kulisami pracowała jako nauczycielka aktorstwa w American Film Institute (1977), Lee Strasberg Institute (1983) oraz jako trenerka aktorstwa w telewizyjnym show typu reality „Star Search” (1983).

– Mini biografia IMDb autorstwa: I.S. Mowis

Najważniejsze dzieła (Dolores Dorn)

Cała filmografia (Dolores Dorn)