(Ellie Lambeti)

(Ellie Lambeti) - znana z pracy przy takich projektach: «The Counterfeit Coin» (1955), «Η Κάλπικη Λίρα» (1955), «Η Κάλπικη Λίρα» (1955),

Ellie Loukou (gr. Έλλη Λούκου; 13 kwietnia 1926 – 3 września 1983), znana zawodowo jako Ellie Lambeti (gr. Έλλη Λαμπέτη), była grecką aktorką.

Ellie studiowała teatr w szkole dramatycznej Mariki Kotopouli. Pierwsze kroki na scenie stawiała w czasie niemieckiej okupacji Grecji. Ten trudny okres przetrwała podobnie jak wszyscy koledzy i koleżanki z teatru. W 1941 roku została odrzucona przez dwie szkoły teatralne: państwową (Ethniko) oraz prywatną nazwaną na cześć aktorki Mariki Kotopouli. Jednak sama Kotopouli dostrzegła talent Lambeti i zatrudniła ją. Przyjęła ona artystyczne nazwisko Lambeti i została główną aktorką. Wystąpiła w sztuce „Hanneles Himmelfahrt” Hauptmanna. W 1945 roku, podczas kręcenia jednego z jej pierwszych filmów „Adoulotoi sklavoi” (1946), poznała Marios Ploritis, swojego przyszłego męża. W 1946 roku Lambeti stała się jedną z aktorek współpracujących ze słynnym reżyserem teatru nowoczesnego Karolosem Kounem; grała główną rolę żeńską w greckich produkcjach następujących sztuk: „Szklanej zwierzyńcy” Tennessee Williamsa (1946), „Antygony” Anouilha (1947) oraz „Krwawych wesel” Lorca (1948).

W sierpniu 1950 roku wyszła za mąż za Marios Ploritisa, jednak ich małżeństwo rozpadło się w 1952 roku, gdy nawiązała romans z Dimitrisem Hornem. Wspólnie wystąpili w produkcjach teatralnych: „Libelei” w 1953 roku, „La Cuisine des Anges” w 1953 roku, „L'Invitation au Château” w 1955 roku, „Quality Street” w 1956 roku, „The Rainmaker” Richarda Nasha w 1956 roku, „Gigi” w 1957 roku, „The Fourposter” w 1957 roku, „Two for the Seesaw” Williama Gibsona w 1958 roku oraz w 1959 roku w „Dans sa Candeur Naive”. Kolejne lata były dla Ellie dramatyczne: w 1955 roku jej siostra Koula zmarła na raka, w 1958 roku druga siostra, Eirini, zginęła w wypadku samochodowym, a w 1956 roku Ellie straciła dziecko z Hornem. W 1959 roku poznała swojego amerykańskiego męża, bestsellerowego powieściopisarza Frederica Wakemana Sr. Wystąpiła w greckich arcydziełach Michaela Cacoyannisa, takich jak „Kyriakatiko xypnima” (1954), „To Koritsi me ta mavra” (1956) oraz „To Telefteo psema” (1957). Zagrała również w filmie „Kalpiki lira” (1955) George'a Tzavellasa. Lambeti kontynuowała karierę teatralną; w 1962 roku wystąpiła w „Dziedziczce”, a w 1965 roku jako Blanche w „Tramwaju zwanym pożądzeniem”.

W latach 70. Lambeti wystąpiła w „Małych lisach” (1973), „Irmie La Douce” (1972), „Miss Margaricie” (1975) oraz „Filomenie Marturano” (1978). Od wiosny 1970 roku do 1974 roku Lambeti była zaangażowana w procedurę prawną dotyczącą adopcji dziewczynki o imieniu Eliza; ostatecznie przegrała sprawę i musiała oddać dziecko rodzicom.

Kolejne lata były walką z nawracającym rakiem piersi. Z sukcesami występowała w produkcjach teatralnych, takich jak „Hello, Dolly!” Thorntona Wildera (1980) oraz w roli Sarah w „Dzieciach niższego Boga” Marka Medoffa (1981), jednak jej stan zdrowia był zły. Zmarła 3 września 1983 roku w Nowym Jorku w wieku 57 lat z powodu czwartego stadium raka piersi.

Najważniejsze dzieła (Ellie Lambeti)

Cała filmografia (Ellie Lambeti)