(Abram Room)

(Abram Room) - Director znany z pracy przy tego typu projektach: «The Bay of Death» (1926), «Бухта смерти» (1926), «A Severe Young Man» (1935), «Строгий юноша» (1935),

Abram Matwiejewicz Room (ros. Абрам Матвеевич Роом; prawdziwe nazwisko Abram Mordchelewicz Rom, ros. Абрам Мордхелевич Ром; 28 czerwca 1894, Wilno – 26 lipca 1976, Moskwa) był radzieckim reżyserem filmowym i scenarzystą.

W latach 1914–1917 studiował w Petersburskim Instytucie Badań Psychoneurologicznych im. Bechteriewa, a między 1917 a 1922 rokiem na wydziale medycznym Uniwersytetu Państwowego w Saratowie. Od 1917 roku pracował w Saratowie w wydziale sztuk jako profesor i rektor Wyższych Warsztatów Sztuki Teatralnej. Od 1923 roku był dyrektorem Teatru Rewolucji Wsiewołoda Meyerholda w Moskwie oraz dyrektorem i nauczycielem w Wyższej Szkole Pedagogicznej Ogólnrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego na Kremlu. Od 1924 roku pełnił funkcję dyrektora w studiach Goskino, Sovkino i Soyuzkino. Od 1936 roku był dyrektorem studia Mosfilm. W latach 1925–1934 wykładał w VGIK jako starszy wykładowca.

Najbardziej znanym filmem Rooma jest „Łóżko i sofa” (1927) według scenariusza Lwa Kuleszowa i Wiktora Szkłowskiego. W filmie kobieta zamężna z robotnikiem budowlanym nawiązuje romans z lokatorem. Obraz śledzi ewolucję gospodyni domowej w silną, wyzwoloną kobietę, co było niezwykle rzadkie w tamtym czasie. Innym znaczącym tytułem jest „Duch, który nigdy nie powraca” (1929).

Pierwszym wyreżyserowanym przez niego filmem był „Pościg za wódką” z 1924 roku. Zrealizował pierwszy film dźwiękowy w Związku Radzieckim – dokument „Plan wielkich dzieł” z 1930 roku. Pozostałe reżyserowane przez niego filmy to: „Zdrajca” (1926), „Koleiny” (1928), „Przestępcy” (1933), „Eskadra nr 5” (1939), „Inwazja” (1945), „W górach Jugosławii” (1946), „Szkoła skandalu” (1952), „Granatowa bransoletka” (1964), „Późne kwiaty” (1969) oraz „Człowiek wyprzedzający swój czas” (1971).

Przytoczono w niemieckiej książce Texte zur Theorie des Films (Albersmeier 1998, s. 304) [teksty o teorii filmu]: „A. Room, zadeklarowany przeciwnik koncepcji Siergieja Eisensteina, postulował w swoim eseju Moi kinoubezhdeniya (Moje przekonania filmowe) w: Ekranie Radzieckim, 1926, nr 8, s. 5: Pierwszorzędne znaczenie w filmie musi mieć żywy człowiek... [w oryginale niem.: Vorrangige Bedeutung kommt im Film dem lebendigen Menschen zu...], dokładnie to, co Eisenstein odrzucił”.

Najważniejsze dzieła (Abram Room)

Cała filmografia (Abram Room)