Max Linder (Max Linder)

Choć zbyt często pomijany przez miłośników komedii niemych, Max Linder jest pod wieloma względami postacią równie ważną co Charles Chaplin, Buster Keaton czy Harold Lloyd, nie w ostatniej kolejności dlatego, że był od nich o kilka lat starszy i miał na nich duży wpływ, będąc w dużej mierze odpowiedzialnym za stworzenie klasycznego stylu komedii slapstickowej.

Zaczął swoją karierę jako aktor w francuskim teatrze, ale po swoim filmowym debiucie w 1905 roku szybko stał się niezwykle sławnym i odnoszącym sukcesy komikiem filmowym po obu stronach Atlantyku, dzięki swojej postaci "Maxa", eleganckiego dżentelmena w meloniku. Już w 1912 roku był najlepiej opłacaną gwiazdą filmową na świecie, z bezprecedensową pensją wynoszącą milion franków. Zaczął reżyserować filmy w 1911 roku i wykazał się równie dużym talentem za kamerą, ale jego karierze zadano niemal śmiertelny cios, gdy został powołany do wojska podczas I wojny światowej. Zatrucie gazem i wynikająca z tego choroba zrujnowały jego karierę.

Choć otrzymał ofertę kontraktu w Ameryce, nawracające problemy zdrowotne sprawiły, że jego amerykańskie filmy nie miały tego blasku, co jego wcześniejsze francuskie dzieła, a próba wskrzeszenia kariery poprzez tworzenie filmów dla nowo powstałej United Artists (którego jednym z założycieli był oczywiście Chaplin) na początku lat 20. nie przyniosła wiele, choć te późniejsze filmy są obecnie uważane za klasyki.

Powrócił do Francji i popełnił samobójstwo w pakcie samobójczym ze swoją żoną w 1925 roku.