Robinson Díaz (Robinson Díaz) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Snitch Cartel» (2011), «El cártel de los sapos» (2011), «De amores y delitos: Amores ilícitos» (1995), «De amores y delitos: Amores ilícitos» (1995), «La patasola» (2024),
Robinson Díaz urodził się w Envigado w 1966 roku. Zaczął grać jako nastolatek w szkole INEM w Medellín, w grupie teatralnej, którą założył ze swoimi przyjaciółmi, gdzie wystawiał sztuki autorów takich jak Carlos José Reyes i Luis Enrique Osorio. Pełen zapału, by zostać profesjonalistą, przeniósł się do Bogoty, aby studiować w Narodowej Szkole Sztuki Dramatycznej (ENAD), którą ukończył w 1991 roku, uzyskując tytuł magistra sztuk performatywnych. Od tego czasu wziął udział w ponad 25 profesjonalnych spektaklach, od Moliera po Szekspira, w tym utworach autorów krajowych i współczesnych dramaturgów, a w jego dorobku znajduje się ponad 35 produkcji telewizyjnych i filmowych, które świadczą o jego oddaniu sztuce aktorskiej. Jego długa i ugruntowana kariera w telewizji, filmie i teatrze pozwoliła mu podróżować ze swoimi spektaklami do wielu krajów.
Przez 20 lat, od 1997 do 2014 roku, był wyłącznym aktorem stacji Caracol Television, wyróżniając się w produkcjach takich jak "La mujer del Presidente", "La otra mitad del sol", "Pecados capitales", "La Saga", "El Cartel de los Sapos", "Vecinos", "La pena máxima", "Bolívar soy yo", "El Cartel de los Sapos", "El Señor de los Cielos" (1,2,5,6,7), "El laberinto", "La gente de la Universal", "Te amo Ana Elisa", "Mentiras Perfectas", "Tiro de gracia" i wielu innych. W 2019 roku zostaje zatrudniony jako wyłączny aktor przez stację Telemundo. Jego dorobek aktorski przyniósł mu liczne krajowe i międzynarodowe nagrody. Pracuje w trzech językach, a obecnie występuje i produkuje jedną z teatralnych wersji "Damy w czerni" wspólnie ze swoją żoną, również aktorką i producentką: Adrianą Arango. W tej sztuce współpracuje również z Meksykaninem Rafaelem Perrinem, a jednocześnie pracuje nad wersją "Wences y Lala", sztuki napisanej i wyreżyserowanej przez Adriana Vázqueza w teatrze Casa E w Bogocie, gdzie mieszka.