(Michel Platini)

(Michel Platini) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Les Guignols, les 10 premières années» (1999), «Les Guignols, les 10 premières années» (1999), «The Original+» (2025), «The Original+» (2025), «Mon père Marius Trésor» (2025),

Michel François Platini (ur. 21 czerwca 1955) to francuski działacz piłkarski, były zawodnik i trener. Uznawany za jednego z najwybitniejszych piłkarzy wszech czasów, Platini trzykrotnie z rzędu zdobył Złotą Piłkę w latach 1983, 1984 i 1985, a w głosowaniu na Piłkarza Stulecia FIFA zajął siódme miejsce. W uznaniu jego osiągnięć w 1985 roku został odznaczony Orderem Legii Honoru w stopniu kawalera, a w 1998 roku w stopniu oficera. W 2015 roku, pełniąc funkcję prezesa UEFA, został zawieszony w prawach do pełnienia funkcji w strukturach piłkarskich FIFA z powodu naruszeń zasad etyki. Zakaz ten trwał do 2023 roku.

W trakcie swojej kariery Platini grał w klubach Nancy, Saint-Étienne i Juventus. Ze względu na swoje umiejętności i cechy przywódcze zyskał przydomek „Le Roi” (Król). Był niezwykle skutecznym strzelcem; trzykrotnie z rzędu, w latach 1983–1985, zdobył tytuł capocannoniere w Serie A, a także został najlepszym strzelcem zwycięskiej kampanii Juventusu w Pucharze Europy w sezonie 1984–85. Platini był kluczowym zawodnikiem reprezentacji Francji, która zwyciężyła w Mistrzostwach Europy w 1984 roku – w tym turnieju był najlepszym strzelcem i najlepszym zawodnikiem. Dotarł również do półfinałów Mistrzostw Świata w 1982 i 1986 roku. Wraz z pomocnikami Alainem Giresse'em, Luisem Fernándezem i Jeanem Tiganą tworzył tzw. carré magique (magiczny kwadrat) francuskiej drużyny w latach 80. Platini był rekordzistą pod względem liczby bramek strzelonych dla swojej reprezentacji do 2007 roku, a rekord najwyższej liczby goli (9) na Mistrzostwach Europy utrzymywał aż do 2021 roku, kiedy został prześcignięty przez Cristiano Ronaldo – i to mimo startu w tylko jednym turnieju (1984).

Po zakończeniu kariery zawodniczej Platini w latach 1988–1992 pełnił funkcję trenera reprezentacji Francji, a także był współorganizatorem Mistrzostw Świata w 1998 roku we Francji. W 2007 roku został pierwszym byłym piłkarzem wybranym na prezesa Unii Europejskich Związków Piłkarskich (UEFA). Pełnił również funkcję przewodniczącego Komitetu Technicznego i Rozwoju FIFA oraz wiceprezesa Francuskiej Federacji Piłki Nożnej.

Michel François Platini urodził się 21 czerwca 1955 roku w Jœuf w departamencie Meurthe-et-Moselle, jako syn Aldo i Anny (z domu Piccinelli), obojga pochodzenia włoskiego. Rodzina Anny wywodzi się z prowincji Belluno, natomiast ojciec Aldo, Francesco Platini, był imigrantem z Agrate Conturbia w prowincji Novara, który osiedlił się we Francji krótko po zakończeniu I wojny światowej. Aldo był zawodowym piłkarzem i wieloletnim dyrektorem AS Nancy – klubu, w którym Michel rozpoczął swoją profesjonalną karierę.

Po słabym występie w finale zawodów dla młodych piłkarzy w 1969 roku, szesnastoletni Michel Platini zwrócił na siebie uwagę w meczu turnieju Coupe Gambardella, zaprezentowawszy imponującą grę w barwach juniorów Jœuf przeciwko drużynie juniorów z Metz. Platini został wezwany na testy do Metz, jednak z powodu kontuzji nie mógł z nich skorzystać, a po przejściu trenera Metz do innego klubu nie otrzymał natychmiastowego zaproszenia do powrotu. Wrócił wówczas do regionalnej ligi w barwach Jœuf. Kolejne testy w Metz poszły bardzo źle, gdy podczas badania oddechu spiroymetrem Platini zemdlał. Diagnoza lekarza dotycząca problemów z oddychaniem i słabego serca przekreśliła nadzieje Platini na grę w jego ulubionym klubie z dzieciństwa. We wrześniu 1972 roku dołączył do rezerwy klubu swojego ojca, Nancy, gdzie zaprzyjaźnił się z bramkarzem drużyny, Jean-Michelem Moutierem. ...

Najważniejsze dzieła (Michel Platini)

Cała filmografia (Michel Platini)