Michel Platini (Michel Platini) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Referee» (2010), «Rättskiparen» (2010), «Les Guignols, les 10 premières années» (1999), «Les Guignols, les 10 premières années» (1999), «Les Guignols, les 10 premières années» (1999),
Michel François Platini (ur. 21 czerwca 1955) to francuski działacz piłkarski, były zawodnik i trener. Uznawany za jednego z najwybitniejszych piłkarzy wszech czasów, Platini trzykrotnie z rzędu zdobył Złotą Piłkę w latach 1983, 1984 i 1985, a w głosowaniu na Piłkarza Stulecia FIFA zajął siódme miejsce. W uznaniu jego osiągnięć w 1985 roku został odznaczony Orderem Legii Honoru w stopniu kawalera, a w 1998 roku w stopniu oficera. W 2015 roku, pełniąc funkcję prezesa UEFA, został zawieszony w prawach do pełnienia funkcji w strukturach piłkarskich FIFA z powodu naruszeń zasad etyki. Zakaz ten trwał do 2023 roku.
W trakcie swojej kariery Platini grał w klubach Nancy, Saint-Étienne i Juventus. Ze względu na swoje umiejętności i cechy przywódcze zyskał przydomek „Le Roi” (Król). Był niezwykle skutecznym strzelcem; trzykrotnie z rzędu, w latach 1983–1985, zdobył tytuł capocannoniere w Serie A, a także został najlepszym strzelcem zwycięskiej kampanii Juventusu w Pucharze Europy w sezonie 1984–85. Platini był kluczowym zawodnikiem reprezentacji Francji, która zwyciężyła w Mistrzostwach Europy w 1984 roku – w tym turnieju był najlepszym strzelcem i najlepszym zawodnikiem. Dotarł również do półfinałów Mistrzostw Świata w 1982 i 1986 roku. Wraz z pomocnikami Alainem Giresse'em, Luisem Fernándezem i Jeanem Tiganą tworzył tzw. carré magique (magiczny kwadrat) francuskiej drużyny w latach 80. Platini był rekordzistą pod względem liczby bramek strzelonych dla swojej reprezentacji do 2007 roku, a rekord najwyższej liczby goli (9) na Mistrzostwach Europy utrzymywał aż do 2021 roku, kiedy został prześcignięty przez Cristiano Ronaldo – i to mimo startu w tylko jednym turnieju (1984).
Po zakończeniu kariery zawodniczej Platini w latach 1988–1992 pełnił funkcję trenera reprezentacji Francji, a także był współorganizatorem Mistrzostw Świata w 1998 roku we Francji. W 2007 roku został pierwszym byłym piłkarzem wybranym na prezesa Unii Europejskich Związków Piłkarskich (UEFA). Pełnił również funkcję przewodniczącego Komitetu Technicznego i Rozwoju FIFA oraz wiceprezesa Francuskiej Federacji Piłki Nożnej.
Michel François Platini urodził się 21 czerwca 1955 roku w Jœuf w departamencie Meurthe-et-Moselle, jako syn Aldo i Anny (z domu Piccinelli), obojga pochodzenia włoskiego. Rodzina Anny wywodzi się z prowincji Belluno, natomiast ojciec Aldo, Francesco Platini, był imigrantem z Agrate Conturbia w prowincji Novara, który osiedlił się we Francji krótko po zakończeniu I wojny światowej. Aldo był zawodowym piłkarzem i wieloletnim dyrektorem AS Nancy – klubu, w którym Michel rozpoczął swoją profesjonalną karierę.
Po słabym występie w finale zawodów dla młodych piłkarzy w 1969 roku, szesnastoletni Michel Platini zwrócił na siebie uwagę w meczu turnieju Coupe Gambardella, zaprezentowawszy imponującą grę w barwach juniorów Jœuf przeciwko drużynie juniorów z Metz. Platini został wezwany na testy do Metz, jednak z powodu kontuzji nie mógł z nich skorzystać, a po przejściu trenera Metz do innego klubu nie otrzymał natychmiastowego zaproszenia do powrotu. Wrócił wówczas do regionalnej ligi w barwach Jœuf. Kolejne testy w Metz poszły bardzo źle, gdy podczas badania oddechu spiroymetrem Platini zemdlał. Diagnoza lekarza dotycząca problemów z oddychaniem i słabego serca przekreśliła nadzieje Platini na grę w jego ulubionym klubie z dzieciństwa. We wrześniu 1972 roku dołączył do rezerwy klubu swojego ojca, Nancy, gdzie zaprzyjaźnił się z bramkarzem drużyny, Jean-Michelem Moutierem. ...