(Jean-Paul Fouchécourt)

Jean-Paul Fouchécourt jest francuskim tenorem, występującym głównie jako śpiewak operowy. Urodził się 30 sierpnia 1958 roku w Blanzy w Burgundii. Jest najbardziej znany z wykonywania francuskiej muzyki barokowej, w szczególności partii określanych we Francji jako haute-contre, pisanych dla bardzo wysokiego głosu tenorowego bez użycia falsetu.

Życie i kariera

Jako specjalista w zakresie francuskiego repertuaru barokowego, Jean-Paul Fouchécourt zdobył sławę dzięki kreacjom tytułowej roli w „Platée” Rameau, Arnalty w „L’Incoronazione di Poppea” Monteverdiego, czterech służących w „Opowieściach Hoffmanna” Offenbacha oraz Męża w „Cybicach Tirésiasa” Poulenca.

Po studiach z zakresu saksofonu klasycznego i dyrygentury, Jean-Paul Fouchécourt zdecydował się zostać śpiewakiem po warsztatach z Cathy Berberian w 1982 roku. Karierę rozpoczął w 1986 roku w zespole Les Arts Florissants pod kierownictwem Williama Christiego, koncertując w Europie, USA, Związku Radzieckim, Ameryce Południowej, Australii i Japonii. Następnie współpracował z dyrygentem Marcem Minkowskim i jego zespołem Musiciens du Louvre; do najważniejszych osiągnięć w jego barokowej karierze należą role tytułne w „Hippolyte et Aricie” Rameau, „Titon et l’Aurore” Mondonville’a, „Acis et Galatée” Lully’ego oraz „Resurrezione” Händla. Współpracował również z innymi zespołami wykonującymi muzykę baroku.

Fouchécourt występował w wielu wiodących operach świata, w tym w Royal Opera House w Londynie, Metropolitan Opera, New York City Opera, Cincinnati Opera, Opéra Bastille, Théâtre des Champs-Élysées, Théâtre du Châtelet w Paryżu, Grand Théâtre de Bordeaux, Opéra National de Lyon, Opéra national du Rhin i Opéra national de Montpellier, La Monnaie, Vlaams Opera, Grand Théâtre de Genève, Operze w Lozannie i Operze w Zurychu, Holenderskiej Operze Narodowej, Theater an der Wien, Operze Izraelskiej oraz Opera Australia.

Wśród jego produkcji operowych znalazły się „L'enfant et les sortilèges” oraz „L'heure Espagnole” (Torquemada) Ravela, „Wesele Figara” (Basilio) Mozarta, „Orfeusz w piekle” (Pluton) Offenbacha, „Falstaff” (Bardolfo) Verdiego, „Manon” (Guillot de Morfontaine) Masseneta, „Madame Butterfly” (Goro) Pucciniego, „Eugeniusz Oniegin” (Monsieur Triquet) Czajkowskiego, „L'étoile” (Ouf 1er) Chabriera, „Calisto” (Pane) Cavalliego oraz „Złoty kogucik” (Astrolog) Rimskiego-Korsakowa.

Jean-Paul Fouchécourt występował również na festiwalach muzycznych, m.in. w Aix-en-Provence, Chorégies d'Orange (Francja), Berkley (USA), Saito Kinen (Japonia), BBC Proms, Edynburgu (Wielka Brytania) i Salzburgu (Austria).

Jego dyskografia, obejmująca ponad 100 nagrań, zawiera utwory kompozytorów od Monteverdiego, Mondonville'a, Rameau, Fauré, Bizeta, Boulanger, Delage, Poulenca, Offenbacha, Ravela i Rosenthala, aż po Szymanowskiego.

W 2000 roku Jean-Paul Fouchécourt został odznaczony przez rząd francuski tytułem „Chevalier de l’ordre National du Mérite”.

W 2011 roku został dyrektorem artystycznym Studio de l’Opéra de Lyon (SOL).

Źródło: Artykuł „Jean-Paul Fouchécourt” z angielskiej Wikipedii, licencjonowany na podstawie CC-BY-SA 3.0.