Albert Konti (Albert Conti)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Albert De Conti Cadassamare (29 stycznia 1887 – 18 stycznia 1967), występujący zawodowo jako Albert Conti, był urodzonym w Austro-Węgrzech włosko-amerykańskim aktorem filmowym.

Urodzony w miejscowości Gorizia (obecnie część Włoch), Conti zdobył umiarkowaną sławę jako aktor w amerykańskich filmach, lecz wcześniej specjalizował się w prawie (szkoła średnia i studia prawnicze w Grazie) oraz naukach przyrodniczych, a także ożenił się z Patricią Cross. Po wybuchu I wojny światowej został oficerem. Jego ojcem był Albert, Ritter Conti v. Cedassamare, a matką Marie Bernhardine Anna (hrabianka Caboga), członkini starej szlacheckiej rodziny z Raguzy/Dubrownika. Po zwolnieniu z armii austriackiej u schyłku I wojny światowej przybył do Ameryki, podobnie jak wielu innych zubożałych powojennych Europejczyków z obu stron konfliktu.

Conti wyemigrował do Stanów Zjednoczonych przez port w Filadelfii w 1919 roku. Po osiedleniu się w nowym kraju, mimo swojego patrycjuszowskiego pochodzenia, był zmuszony podjąć szereg prac fizycznych. Pracując na polach naftowych w Kalifornii, odpowiedział na otwarte ogłoszenie reżysera Ericha von Stroheima, który poszukiwał austriackiego oficera do roli doradcy technicznego w swoim nadchodzącym filmie „Karuzela” (Merry-Go-Round, 1923).

Będąc lepszym aktorem niż większość swoich rodaków z byłego Imperium Habsburgów, Conti zdołał zdobyć godne role charakterystyczne w kilku filmach niemych i dźwiękowych; w jego dorobku znalazły się produkcje od „Maroka” (Morocco, 1930) Josefa von Sternberga po wczesnej farsie Laury i Hardy’ego „Slipping Wives” (1927). W niemym filmie „Dry Martini” z 1928 roku wystąpił w roli rozpustnego artysty. Choć swój ostatni film nakręcił w 1942 roku, Albert Conti pozostał związany z branżą jako pracownik działu kostiumów studia MGM, gdzie pracował aż do przejścia na emeryturę w 1962 roku.