Cécile Sorel

Céline Émilie Seurre (ur. 7 września 1873 r. w Paryżu – zm. 3 września 1966 r. w Trouville-sur-Mer), znana jako Cécile Sorel lub z małżeństwa jako hrabina de Ségur, była francuską aktorką komediową. Cieszyła się ogromną popularnością i słynęła z ekstrawaganckich kostiumów.

Sorel zainteresowała się teatrem w młodym wieku, ucząc się u Louisa-Arsène'a Delaunaya i Marie Favart. W 1899 roku rozpoczęła karierę w teatrze Odéon, a w 1901 roku została członkinią Comédie-Française, gdzie wyspecjalizowała się w graniu postaci typu „grande coquette”. Była szczególnie znana ze swojej roli Célimène w „Światowidzie”. W 1904 roku została 339. „Sociétaire de la Comédie-Française” i pozostała związana z tym teatrem do 1933 roku.

Choć przez długi czas była zaręczona z Whitney’m Warrenem, amerykańskim architektem spokrewnionym z rodziną Vanderbiltów, ostatecznie wyszła za mąż za hrabiego de Ségur-Lamoignona, prawnuka słynnej hrabiny de Ségur, który występował pod imieniem Guillaume de Sax. Czasami wyśmiewano ich jako „piękną i bestię”; po piętnastu latach rozdzielili się, lecz ona do końca życia zachowała tytuł hrabiny.

W 1909 roku zagrała główną rolę w filmie „Tosca” w reżyserii André Calmettesa i Charles'a Le Bargy. Kolena rola filmowa przyszła dopiero w 1937 roku, kiedy zagrała starszą kurtyzanę w filmie „Perły korony” Sacha Guitry’ego. Cztery lata później wystąpiła w zasadzie jako ona sama w komedii skeczowej „Les Petits riens”, napisanej przez Yves'a Mirande'a, w której on sam również grał. W 1944 roku ledwo uniknęła śmierci podczas bombardowania, które zniszczyło Théâtre-Français w Rouen.

W 1950 roku przeszła „nawrócenie” i, idąc za przykładem pierwotnej hrabiny de Ségur, złożyła śluby jako tercjarka franciszkańska. Przyjęła imię „Siostra Cécile de l'Enfant-Jésus” i poświęciła swój czas pisaniu. W 1965 roku powstał telewizyjny dokument o jej karierze. Zmarła z powodu powikłań po złamaniu biodra, którego doznała podczas upadku w wynajmowanym zamku na francuskim wybrzeżu; została pochowana na cmentarzu Montparnasse.

Była portretowana przez François Flamenga, a jej wizerunek pojawia się na fresku autorstwa Charles'a Hoffbauera na sklepieniu kopuły w Château d'Artigny w Montbazon, należącym niegdyś do François Coty. W miejscowości Mériel znajduje się szkoła nazwana jej imieniem.

Źródło: Artykuł „Cécile Sorel” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.