James Darren (James Darren) - , Reżyser znany z pracy przy tego typu projektach: «The Guns of Navarone» (1961), «Działa Navarony» (1961), «Venus in Furs» (1969), «Paroxismus» (1969), «Gidget» (1959),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.
James William Ercolani, znany pod pseudonimem artystycznym James Darren, jest amerykańskim aktorem telewizyjnym i filmowym, reżyserem telewizyjnym oraz piosenkarzem. Pragnął zostać aktorem i przez kilka lat studiował w Nowym Jorku u Stelli Adler. Okazyjnie śpiewał, choć później stwierdził: „Wcale nie byłem piosenkarzem. Byłem dzieciakiem z Filadelfii, którego ojciec zabierał do barów i klubów nocnych, a ja wychodziłem i śpiewałem dwie piosenki”.
Darren został odkryty przez agentkę talentów i reżyserkę castingu Joyce Selznick po tym, jak zrobił sobie zdjęcia u Maurice’a Seymoura, aby pokazać je potencjalnym agentom: „Jej sekretarka, kobieta o imieniu Yvonne Bouvier, zapytała mnie, czy jestem zainteresowany grą w filmach. Odpowiedziałem, że tak. Powiedziała, że zna kogoś, kogo powinienem poznać. Zorganizowała spotkanie między mną a Joyce Selznick, która pracowała dla Screen Gems. Joyce zaprowadziła mnie do Columbia Pictures około tygodnia później i załatwiła mi tam kontrakt”. Columbia podpisała z Darrenem długoterminowy kontrakt w lipcu 1956 roku. Kilka tygodni później kręcił swój pierwszy film, „Bójka w dokach” (Rumble on the Docks). Jego występ został dobrze przyjęty i otrzymał mnóstwo listów od fanów – w studiu ustępował pod tym względem jedynie Kim Novak. Darren wystąpił gościnnie w jednym z odcinków serialu telewizyjnego „The Web” („Kill and Run”), po czym Columbia powierzyła mu drugoplanową rolę w wysokobudżetowej produkcji, komedii „Operacja szalona piłka” (Operation Mad Ball) z Jackiem Lemmonem w roli głównej.
Zagrał role drugoplanowe w dwóch filmach w reżyserii Phila Karlsona: „Bracia Rico” (The Brothers Rico) oraz „Krok zabójcy” (Gunman's Walk). W międzyczasie wystąpił w filmie „Historia z Tijuany” (The Tijuana Story), choć jego rola była stosunkowo mała. Darren zajmował trzecie miejsce w napisach do filmu o surfingu „Gidget”. Wykonał również utwór tytułowy. Film stał się hitem wśród nastolatków, podobnie jak piosenka. Darren nagrał serię popowych przebojów dla wytwórni Colpix Records, z których największym był utwór „Goodbye Cruel World”. Sprzedano ponad milion egzemplarzy płyty, a artysta otrzymał złotą płytę. Kolejnym dużym hitem był utwór „Her Royal Majesty”. Pojawia się on również w jednej z serii filmów do jukeboxów muzycznych Scopitone („Because You're Mine”).
Darren zajmował trzecie miejsce w napisach do serii filmów dla Columbia: „Historia Gene’a Krupy” (The Gene Krupa Story), „Wszyscy młodzi mężczyźni” (All the Young Men) oraz „Niech nikt nie pisze mojego epitafium” (Let No Man Write My Epitaph). Wystąpił w epizodzie jako on sam w filmie dla młodzieży „Ponieważ są młodzi” (Because They're Young), śpiewając utwór tytułowy. Darren zagrał rolę drugoplanową w filmie o II wojnie światowej „Działa Nawarone” (The Guns of Navarone). Popularny był również film „Gidget na Hawajach” (Gidget Goes Hawaiian), w którym Darren powrócił do roli Moondoggie; tym razem widniał w napisach jako główna gwiazda.
Darren wystąpił także w filmie „Diamond Head”, a po raz trzeci w „Gidget w Rzymie” (Gidget Goes to Rome), do którego zaśpiewał utwór tytułowy, oraz w „Pod drzewem Yum Yum” (Under the Yum Yum Tree). W 1963 roku Darren podpisał z Universal kontrakt na siedem filmów, zaczynając od „The Lively Set”. Użyczył głosu śpiewającego niedźwiedziowi Yogi w filmie animowanym „Hej, to niedźwiedź Yogi!” (Hey There, It's Yogi Bear!) w piosence „Ven-e, Ven-o, Ven-a”. Był również głosem śpiewającym swojej postaci „Jimmy’ego Darrocka” w jednym z odcinków „Flintstonów”, choć dialogi postaci były nagrywane przez aktora głosowego Lenniego Weinriba. Następnie rozpoczął karierę reżyserską, szczególnie w serialach akcji, takich jak „Hunter”, „A-Team”, „Silk Stalkings”, „Renegade” i „Nowhere Man”, a także w dramatach, m.in. „Beverly Hills, 90210” i „Melrose Place”.
Opis powyżej pochodzi z artykułu James Darren w Wikipedii, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.