(Johnny Mack Brown)

(Johnny Mack Brown) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Ride 'Em Cowboy» (1941), «Abbott i Costello Wesołe Ranczo» (1941), «Apache Uprising» (1965), «Apache Uprising» (1965), «Malay Nights» (1932),

Będąc wszechstronnym zawodnikiem drużyny futbolowej uniwersytetu Alabama, Johnny Mack Brown po ukończeniu studiów wybrał świat filmu zamiast zielonej murawy boiska. Podpisał kontrakt z MGM w 1926 roku i zadebiutował w 1927 roku w filmie „Slide, Kelly, Slide” u boku Williama Hainesa, w filmie o… baseballu. Następnie wystąpił w „The Bugle Call” (1927), gdzie partnerował gasnącej sławie Jackie’ego Coogana. W 1928 roku pojawił się w ostatnim niemym filmie Normy Shearer, „A Lady of Chance” (1928). Później pracował z Gretą Garbo, Marion Davies i Mary Pickford. Jednak jego muskularna, atrakcyjna aparycja nie zapewniła mu trwałego sukcesu w filmie i do 1930 roku wciąż szukał swojego miejsca. W MGM Clark Gable przejmował role, o które ubiegał się Brown, więc zagrał w westernie dla reżysera Kinga Vidora, „Billy the Kid” (1930). Choć Vidor początkowo nie chciał go obsadzić, film odniósł sukces, jednak kariera Browna w MGM szybko dobiegła końca. Do 1933 roku wciąż kręcił westerny, ale dla mniejszych studiów, takich jak Mascot. Później pojawił się w kolejnych westernach w jeszcze mniej znanych Supreme Pictures, a także w serialach, takich jak „Wild West Days” (1937) w Universal. W 1943 roku Brown przeniósł swoje kowbojki do Monogram Pictures, gdzie nakręcił ponad 60 westernów. Zaczynał jako „Nevada Jack McKenzie” w serii „Rough Riders”, ale szybko zmienił imię na Johnny. Podobnie jak większość wczesnych gwiazd westernów, był bohaterem milionów dzieci i przez lata 1942-50 regularnie znajdował się w pierwszej dziesiątce najbardziej dochodowych aktorów westernowych. Jednak jego popularność zmalała, podobnie jak u Allana Lane’a, w 1953 roku, wraz z końcem ery westernów klasy „B”.

Najważniejsze dzieła (Johnny Mack Brown)

Cała filmografia (Johnny Mack Brown)