(Katie Kissoon)

(Katie Kissoon) - znana z pracy przy takich projektach: «Concert for George» (2003), «Concert for George» (2003), «Eric Clapton: To Save A Child - An Intimate Live Concert» (2024), «Eric Clapton: To Save A Child - An Intimate Live Concert» (2024), «Eric Clapton’s Crossroads Guitar Festival 2023» (2024),

Mac i Katie Kissoon to duet pop soul, składający się z rodzeństwa – Maca Kissoona (właśc. Gerald Farthing, ur. 11 listopada 1943 w Port of Spain, Trynidad i Tobago) oraz Katie Kissoon (właśc. Katherine Farthing, ur. 11 marca 1951 w Port of Spain).

Mac i Katie Kissoon wyemigrowali do Wielkiej Brytanii z rodziną w 1962 roku. Katie rozpoczęła nagrywanie w 1965 roku, wydając łącznie cztery single pod pseudonimem Peanut, a później była członkinią zespołu Rag Dolls, który wydał jeden singiel w 1967 roku i kolejny w 1968 roku. Mac Kissoon był członkiem zespołu Marionettes w latach 1966 i 1967, a następnie prowadził własny zespół, który grał w bazach wojskowych w Europie. Po powrocie do Wielkiej Brytanii w 1969 roku nagrał solowy utwór "Get Down With It – Satisfaction", który stał się hitem Top 30 w Holandii, osiągając 29. miejsce w lutym 1970 roku.

Mac i Katie Kissoon dokonali swojej pierwszej wspólnej nagrywki, coverując piosenkę Lally Stotta "Chirpy Chirpy Cheep Cheep" na brytyjski rynek. Wydana w lipcu 1971 roku wersja "Chirpy Chirpy Cheep Cheep" nagrana przez Kissoonsów przegrała w Wielkiej Brytanii z innym coverem autorstwa Middle of the Road, który osiągnął 1. miejsce na liście przebojów UK Singles Chart, podczas gdy nagranie Kissoonsów zatrzymało się na 41. miejscu. Jednak równoległe wydanie wersji "Chirpy Chirpy Cheep Cheep" nagranej przez Kissoonsów w USA stało się hitem, a singiel osiągnął 20. miejsce na liście Billboard Hot 100 w październiku 1971 roku.

Mac i Katie Kissoon kontynuowali wspólne nagrywanie, jednak ich następny singiel po "Chirpy Chirpy Cheep Cheep", "Freedom", nie wszedł na listy przebojów ani w Wielkiej Brytanii, ani w USA. Utwór ten odniósł jednak sukces na listach przebojów w całej Europie, a szacowane nakłady sprzedaży sięgały miliona egzemplarzy. Neil Sedaka wydał "Love Will Keep Us Together" w 1973 roku, a Mac i Katie Kissoon nagrali cover tej piosenki w tym samym roku, wydając ją w USA w 1974 roku. Captain & Tennille również nagrali cover tej piosenki w 1975 roku, który stał się światowym hitem. Kissoonsowie nadal odnosili sukcesy na europejskich listach przebojów, szczególnie w Holandii i na flamandzkiej liście przebojów, i ostatecznie przełamali się w Wielkiej Brytanii w 1975 roku, gdy "Sugar Candy Kisses" osiągnęło 3. miejsce.

W latach 1979 i 1980 Mac Kissoon miał trzy solowe hity w Holandii, w tym "Lavender Blue" i "Love and Understanding", które oba osiągnęły Top 10.

Po osłabnięciu ich kariery pop soul na początku lat 80., Katie i Mac Kissoon stali się poszukiwanymi chórzystami i muzykami sesyjnymi. Katie była członkinią zespołu wokalistów Jamesa Lasta w latach 80., a jej brat Mac kontynuował współpracę z nim aż do śmierci Lasta. Kariera Katie Kissoon jako chórzystki kontynuowana jest z Vanem Morrisonem (1978 i później), Elkie Brooks (1982), Ericem Claptonem (1986 i później), Rogerem Watersem (od 1984), Eltonem Johnem (1985), Erosem Ramazzottim (1990), George'em Harrisonem (1991), Big Country (1991), Pet Shop Boys (1994), George'em Michaelem (Unplugged on MTV 1996), Robbie Williamsem (2000 i później) oraz Markiem Knopflerem (2018).

W 1997 roku Mac i Katie Kissoon wydali album z nowym materiałem zatytułowany From Now On. ...

Źródło: Artykuł "Mac and Katie Kissoon" z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Katie Kissoon)

Cała filmografia (Katie Kissoon)