Ostrza chwały
Krótki opis
Chazz Michael Michaels i Jimmy MacElroy to dwaj amerykańscy łyżwiarze figurowi, którzy reprezentują zupełnie odmienne podejścia do sportu. Chazz występuje niczym gwiazda rocka, porywając tłumy widowiskowymi popisami, podczas gdy Jimmy, wychowanek sierocińca szkolony od najmłodszych lat, jest uosobieniem dyscypliny i technicznej precyzji. Ich wieloletnia rywalizacja w kategorii solowej przeradza się w osobisty konflikt, a publiczna bójka podczas mistrzostw świata kosztuje obu mężczyzn utratę złotych medali i skutkuje dożywotnim banem.
Rywale odkrywają jednak lukę w przepisach: zakaz dotyczy jedynie występów solowych, co nie przeszkadza im w startowaniu jako para. Aby powrócić na międzynarodową arenę, zwaśnieni sportowcy muszą zacząć trenować razem, mimo wzajemnej niechęci.
Komedię wyreżyserowali Josh Gordon i Will Speck na podstawie scenariusza autorstwa Jeffa Coxa, Craiga Coxa i Johna Altschulera; jednym z producentów był Ben Stiller. Był to drugi pełnometrażowy film obu reżyserów po „Angry Boy” zrealizowanym dekadę wcześniej. W rolach głównych wystąpili Will Ferrell i Jon Heder jako niedobrana para, a w rolach drugoplanowych pojawili się Will Arnett, Amy Poehler, Jenna Fischer oraz William Fichtner. Film, którego budżet wyniósł około 53 milionów dolarów, zarobił na całym świecie w przybliżeniu 118 milionów dolarów. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 6,3 na podstawie około 186 000 głosów, a w TMDB 6,1 z niemal 2 000 głosów, co jest zbieżne z oceną krytyków wynoszącą 6,4 na podstawie 187 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- Znani łyżwiarze, którzy pojawiają się w filmie: Sasha Cohen, Scott Hamilton, Peggy Fleming, Brian Boitano, Dorothy Hamill, Nancy Kerrigan, Kyoko Ina, Yuka Sato i David Pelletier.
- Rola Chazza Michaela Michaelsa mogła przypaść Benowi Stillerowi, jednak aktor uznał, że postać ta jest zbyt podobna do bohaterów, których grał wcześniej.
- Zgodnie z flagami krajów, które zostały podniesione podczas ceremonii wręczenia nagród na Mistrzostwach Świata, medalistami zostali sportowcy z USA (dwóch głównych bohaterów), Korei Południowej i Szwecji. Łyżwiarze figurowi z Korei Południowej w całej historii solowego męskiego łyżwiarstwa nigdy nie stanęli na podium, a szwedzkim sportowcom udało się to ostatni raz w odległym roku 1929. Ponadto taka sytuacja z czterema medalistami jest sprzeczna z zasadami i w przypadku, gdyby dwóch łyżwiarzy podzieliło pierwsze miejsce, obaj otrzymaliby złote medale, srebra nikt by nie otrzymał, a wręczana byłaby tylko brąz.
- Styl łyżwiarstwa figurowego postaci Willa Ferrella był częściowo wzorowany na występach słynnego kanadyjskiego łyżwiarza figurowego, trzykrotnego mistrza świata Elvisa Stojko.
- Kopie filmu były dostarczane do amerykańskich kin pod fałszywym tytułem „Partnerzy”.
- Według scenarzystów filmu „88,773% wszystkich dialogów Willa Ferrella” zostało zaimprowizowanych przez aktora lub specjalnie do niego dopasowanych.
- Hotel, w którym zakwaterowani są sportowcy na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu w filmie, to słynny kompleks budynków „Habitat 67”, wzniesiony na potrzeby Wystawy Światowej w 1967 roku. W rzeczywistości nigdy nie pełnił funkcji hotelu, a jest prywatną nieruchomością w formie kondominium.
- Sceny Mistrzostw Świata w łyżwiarstwie figurowym były kręcone w kompleksie sportowym Los Angeles Memorial Sports Arena.
- Wiele z elementów, które Chazz i Jimmy wykonują na lodzie, podnosząc się nawzajem, w rzeczywistości należy do tańca, a nie do łyżwiarstwa figurowego. Ich włączenie do programu nie jest bezpośrednio zabronione przez zasady i było wykonywane przez wielu znanych łyżwiarzy podczas oficjalnych zawodów. Zatem sytuacja, w której komentator telewizyjny widziałby to po raz pierwszy i byłby tym zszokowany, w rzeczywistości byłaby mało prawdopodobna.
- Craig T. Nelson, który zagrał rolę trenera, pojawiał się wcześniej na ekranie w tej roli w serialu „Trener” (1989-1997).
- Fikcyjny element łyżwiarski o nazwie „Stalowy Lotos” jest parodią jazdy łyżwiarza Antona Pamczenko z filmu „Razyący klinga” (1992).
- W początkowej scenie filmu, gdy mały Jimmy po raz pierwszy odkrywa łyżwiarstwo figurowe, rozbrzmiewa piosenka „Time to Say Goodbye” w wykonaniu duetu Sary Brightman i Andrea Bocellego. Ta sama piosenka była grana podczas wykonania programu obowiązkowego niemieckiej łyżwiarki Katariny Witt w filmie „Ronin” (1998).
- Przygotowaniem dwóch aktorów grających główne role oraz choreografią scen na lodzie w filmie zajmowała się znana kanadyjska łyżwiarka figurowa Sarah Kawamura, która była trenerem mistrzów świata i medalistów olimpijskich, a także zajmowała się reżyserią światowej sławy pokazów na lodzie. Jej asystentką była uczestniczka zawodów w łyżwiarstwie figurowym na Igrzyskach Olimpijskich w 1980 roku Lisa Marie Allen, która pojawia się również w epizodycznej roli w jednym z odcinków.
- Luka w regulaminie, z której skorzystali dwaj główni bohaterowie, jest w rzeczywistości czystą fikcją scenarzystów. Zgodnie z zasadami obowiązującymi na oficjalnych zawodach w jeździe parami, para składa się z mężczyzny i damy (dama – powszechnie przyjęty termin na określenie kobiety w łyżwiarstwie figurowym).
- Podczas konferencji prasowej Jimmy McElroy (John Heider) odpowiada na pytanie japońskiego reportera zadane w języku japońskim. John Heider spędził dwa lata w Japonii jako misjonarz Kościoła mormonów i w tym czasie nauczył się biegle mówić po japońsku.
- Role profesjonalnych łyżwiarzy wymagały dużego wysiłku i długich treningów ze strony Willa Ferrella i Johna Hidera. John Hider złamał nawet kostkę podczas treningów do łyżwiarstwa figurowego przygotowując się do zdjęć filmowych, a ten dość poważny uraz aktora spowodował nieprzewidziane opóźnienie w procesie pracy nad projektem.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
