U progu sławy
Krótki opis
Akcja filmu „U progu sławy” toczy się w 1973 roku i opowiada historię piętnastoletniego Williama Millera, który marzy o pisaniu o muzyce rockowej. Jego recenzje przyciągają uwagę magazynu „Rolling Stone”, który wysyła go w trasę z wschodzącym zespołem Stillwater. Choć matka sprzeciwia się wyjazdowi, William decyduje się na podróż. Na szlaku musi on zdobyć zaufanie muzyków, którzy z nieufnością traktują dziennikarza w swoim otoczeniu. Towarzysząc zespołowi i ich grupom fanów, chłopak stopniowo przestaje być jedynie zdystansowanym obserwatorem i staje się częścią otaczającego go świata. Historia ta opiera się na osobistych doświadczeniach reżysera, Camerona Crowe'a, z czasów gdy sam był młodym dziennikarzem muzycznym.
Crowe napisał scenariusz i wyreżyserował ten obraz, który był jego czwartym pełnometrażowym filmem po „Nic nie mów”, „Samotnikach” i „Jerrym Maguire”. W rolę Williama wcielił się Patrick Fugit, a w pozostałych kluczowych postaciach wystąpili: Billy Crudup jako gitarzysta Russell Hammond, Kate Hudson jako Penny Lane, Frances McDormand jako matka Williama, Elaine, Jason Lee jako Jeff Bebe oraz Zooey Deschanel jako jego siostra Anita. Produkcja kosztowała około 60 milionów USD i zarobiła w światowym box office mniej więcej 47 milionów USD, co stanowi skromny zwrot jak na film studyjny.
Widzowie oceniają produkcję wysoko: IMDb przyznaje 7,9/10 na podstawie około 314 000 głosów, a TMDB 7,5/10 przy znacznie mniejszej liczbie ocen. Jeszcze bardziej entuzjastyczni są krytycy, których średnia wynosi 8,4/10 na podstawie 229 recenzji, co pokazuje, że profesjonalny odbiór filmu przewyższa oceny publiczności. W napisach końcowych wymieniono około 116 osób z obsady oraz 90 członków ekipy.
Co pozostało za kulisami
- Jason Lee, który zagrał Jeffa Bebe’a, powiedział, że wzorował swojego bohatera na liderze zespołów Free i Bad Company, Paulu Rodgersie, starając się jednak nie zamienić postaci w parodię.
- Oryginalny scenariusz Camerona Crowe’a miał 172 strony.
- Pełna wersja filmu ma długość 162 minut.
- Ręka, która pisze w notatniku na początku napisów, należy do samego Camerona Crowe’a.
- Willy Miller przegląda w filmie stare płyty; wszystkie należą do reżysera – kolekcjonował je w młodości.
- Billy’ego Crudupa uczył grać na gitarze rockman Peter Frampton. Frampton pracował również jako doradca muzyczny przy filmie, a nawet pojawił się na ekranie w epizodycznej roli. Łączy ich wieloletnia przyjaźń – kiedy miał 18 lat, Crowe napisał artykuł o jego albumie „Frampton Comes Alive!”.
- W jednej ze scen Penny Lane pyta Willy'ego, czy jest gotów wyjechać z nią do Maroka, a Willy odpowiada „Tak… zapytaj mnie jeszcze raz”. Jak zdradził Crowe, dodatkowe zdanie „zapytaj mnie jeszcze raz” nie było przewidziane w scenariuszu. Po prostu aktor Patrick Fugit poprosił Kate Hudson o powtórzenie jej kwestii. Jednak efekt był udany – Crowe zostawił ją w ostatecznej wersji filmu.
- Cały proces zdjęciowy zajął 92 dni.
- Philip Seymour Hoffman mógł spędzić na planie filmowym tylko cztery dni, ponieważ przez resztę czasu chorował na grypę.
- Wszystkie piosenki dla zespołu Stillwater Crowe napisał sam we współpracy ze swoją żoną, Nancy Wilson.
- Początkowo role Russella i Penny były przeznaczone dla Brada Pitta i Sary Polley. Polley wycofała się z filmu, zainteresowana niskobudżetowym kanadyjskim projektem, a Pitt kiedyś powiedział reżyserowi, że „nie zamierzam już w tym grać”. W rezultacie Russella zagrał Billy Crudup, a Penny – Kate Hudson, którą Crowe początkowo planował obsadzić w roli siostry Willy’ego; rola siostry, w konsekwencji, trafiła do Zooey Deschanel.
- W momencie, gdy bohaterowie sądzą, że zaraz rozbiją się w katastrofie lotniczej, Russell zaczyna śpiewać „Peggy Sue”. To nawiązanie do Buddy’ego Holly’ego, który zginął w katastrofie lotniczej podczas swojej trasy koncertowej. Ale poza tym, nieudana katastrofa lotnicza – to fakt autobiograficzny samego Crowe’a, który wpadł w podobny kłopot podróżując z zespołem The Who.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
